7 Sınıf Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Bir Ayet Tanıyorum: En’âm Suresi, 162. Ayet ve Anlamı konusunun konu anlatımları, testleri, ödevleri ve çözümlü soruları Morpa Kampüs'te. Enâm sûresindeki 162. ayetin Türkçe ve Arapça okunuşunu, ayrıca 6/162 ayetinin mealini (anlamını) sayfamızda bulabilirsiniz. Deki: Şüphesiz benim namazım, kurbanım, hayatım ve ölümüm hepsi âlemlerin Rabbi Allah içindir. Ayetin Haşiyesi: – Ayetin Tefsiri : En’âm 162 En’âm Suresi 162 Ayet Kuran Mealleri Arapça Kelime Meali Latin Harfli Anlamı Tefsiri Kuran Meali ve Tefsiri başlıklı konumuzu Dersimiz İslam, Kuran'da yer alan dua, ayet ve sureleri bulabilir, Peygamber ve Evliyaların hayatları hakkında bilgi sahibi olabilirsiniz. 5 Temmuz 2022 , Salı ENÂM-38 Tefsiri: Kur'ân-ı Kerim Lafz-ı ve Ruhu. EN'ÂM-38 Kuran Meallerini Kıyasla: EN'ÂM Suresi 38. âyet için tüm Türkçe Kur'ân Meâllerini Kıyasla. Türkçe Transliterasyon. EN'ÂM Suresi. En'am suresi 79. ve 162. ayetler, arapçası ve tefsiri kısa [ATTACH] Şafii mezhebinde En'am suresi 79. ve 162. ayetler, namazın başında Sübhâneke duası Ej7B28t. Sonraki ❭ بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلْحَمْدُ لِلَّهِ ٱلَّذِى خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ وَجَعَلَ ٱلظُّلُمَٰتِ وَٱلنُّورَ ۖ ثُمَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ Elhamdu lillâhillezî halakas semâvâti vel arda ve cealez zulumâti ven nûrnûra, summellezîne keferû bi rabbihim ya’dilûnya’dilûne. Hamd, gökleri ve yeri yaratan, karanlıkları ve aydınlığı var eden Allah’a mahsustur. Böyle iken inkâr edenler başka şeyleri Rablerine denk tutuyorlar. Türkçesi Kökü Arapçası hamdolsun ح م د الْحَمْدُ o Allah’a لِلَّهِ ki الَّذِي yarattı خ ل ق خَلَقَ gökleri س م و السَّمَاوَاتِ ve yeri ا ر ض وَالْأَرْضَ ve var etti ج ع ل وَجَعَلَ karanlıkları ظ ل م الظُّلُمَاتِ ve aydınlığı ن و ر وَالنُّورَ yine de ثُمَّ kimseler الَّذِينَ inkar edenler ك ف ر كَفَرُوا Rablerine ر ب ب بِرَبِّهِمْ eşler tutuyorlar ع د ل يَعْدِلُونَ Diyanet İşleri Başkanlığı Hamd, gökleri ve yeri yaratan, karanlıkları ve aydınlığı var eden Allah’a mahsustur. Böyle iken inkâr edenler başka şeyleri Rablerine denk tutuyorlar. Diyanet Vakfı Hamd, gökleri ve yeri yaratan, karanlıkları ve aydınlığı var eden Allah´a mahsustur. Bunca âyet ve delillerden sonra kâfir olanlar hâla putları Rab´leri ile denk tutuyorlar. Elmalılı Hamdi Yazır Sadeleştirilmiş Hamd, gökleri ve yeri yaratan, karanlıkları ve aydınlığı var eden Allah´a mahsustur. Yine de hakkı tanımayanlar bunları kendilerini yaratana denk tutuyorlar. Elmalılı Hamdi Yazır Hamd, gökleri ve yeri yaratan, karanlıkları ve aydınlığı var eden Allah´a mahsustur. Böyleyken kâfirler hâlâ Rablerine başkalarını eşit sayıyorlar. Ali Fikri Yavuz Hamd, gökleri ve yeri yaratan, karanlıkları ve aydınlığı yapan Allah’a mahsustur. Sonra da Rablerini tanımıyanlar, ona, putları denk tutuyorlar. Elmalılı Hamdi Yazır Orijinal Hamd o Allahın hakkıdır ki Gökleri ve yeri yarattı zulmetleri ve nuru yaptı, sonra da Hakkı tanımayanlar bunları kendilerini yaratana denk tutuyorlar Fizilal-il Kuran Hamd, gökleri ve yeri yaratan, karanlıkları ve aydınlığı yoktan var eden Allah´a mahsustur. Durum böyleyken kafirler, bu yaratıkları Rabblerine denk tutuyorlar. Hasan Basri Çantay Hamd olsun — O gökleri ve yeri yaratan, karanlıkları ve aydınlığı var eden — Allaha. Kâfir olanlar bunca âyet ve delillerin zuhurundan sonra bunları veya bunlardan bir kısmını haalâ Rableriyle denk tutuyorlar. İbni Kesir Hamd; gökleri ve yeri yaratan, karanlıkları ve aydınlığı vareden Allah´a mahsustur. Sonra da kafirler bunları rabblarına denk tutuyorlar. Ömer Nasuhi Bilmen Hamd o Allah Teâlâ´ya mahsustur ki, gökleri ve yeri yaratmış ve zulmetler ile nûru var etmiştir. Sonra kâfir olanlar, bunları Rablerine denk tutuyorlar. Tefhim-ul Kuran Hamd gökleri ve yeri yaratan, karanlıkları ve aydınlığı nuru kılan Allah´adır. Bundan Sonra bile küfre sapanları, Rablerine birtakım varlıkları ve güçleri denk tutuyorlar. Warning includeturkce/bil/ Failed to open stream No such file or directory in C\inetpub\vhosts\ on line 27 Warning include Failed opening 'turkce/bil/ for inclusion include_path='.;.\includes;.\pear' in C\inetpub\vhosts\ on line 27 ❬ Önceki Sonraki ❭ Your browser doesn’t support HTML5 audio لَّٰكِنِ ٱلرَّٰسِخُونَ فِى ٱلْعِلْمِ مِنْهُمْ وَٱلْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَآ أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ ۚ وَٱلْمُقِيمِينَ ٱلصَّلَوٰةَ ۚ وَٱلْمُؤْتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلْيَوْمِ ٱلْءَاخِرِ أُو۟لَٰٓئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا Lâkinir râsihûne fîl ilmi minhum vel mu’minûne yu’minûne bi mâ unzile ileyke ve mâ unzile min kablike vel mukîmînes salâte vel mu’tûnez zekâte vel mu’minûne billâhi vel yevmil âhirâhiri, ulâike senu’tîhim ecren azîmâazîmen. Fakat onlardan ilimde derinleşmiş olanlar ve mü’minler, sana indirilene ve senden önce indirilene iman ederler. O namazı kılanlar, zekâtı verenler, Allah’a ve ahiret gününe inananlar var ya, işte onlara büyük bir mükâfat vereceğiz. Türkçesi Kökü Arapçası fakat لَٰكِنِ derinleşmiş olanlar ر س خ الرَّاسِخُونَ فِي ilimde ع ل م الْعِلْمِ içlerinden مِنْهُمْ ve mü’minler ا م ن وَالْمُؤْمِنُونَ inanırlar ا م ن يُؤْمِنُونَ şeye بِمَا indirilen ن ز ل أُنْزِلَ sana إِلَيْكَ ve şeye وَمَا indirilen ن ز ل أُنْزِلَ مِنْ senden önce ق ب ل قَبْلِكَ O kılanlar ق و م وَالْمُقِيمِينَ namazı ص ل و الصَّلَاةَ verenler ا ت ي وَالْمُؤْتُونَ zekatı ز ك و الزَّكَاةَ inananlar var ya ا م ن وَالْمُؤْمِنُونَ Allah’a بِاللَّهِ ve gününe ي و م وَالْيَوْمِ ahiret ا خ ر الْاخِرِ işte onlara أُولَٰئِكَ vereceğiz ا ت ي سَنُؤْتِيهِمْ bir mükafat ا ج ر أَجْرًا büyük ع ظ م عَظِيمًا Diyanet İşleri Başkanlığı Fakat onlardan ilimde derinleşmiş olanlar ve mü’minler, sana indirilene ve senden önce indirilene iman ederler. O namazı kılanlar, zekâtı verenler, Allah’a ve ahiret gününe inananlar var ya, işte onlara büyük bir mükâfat vereceğiz. Diyanet Vakfı Fakat içlerinden ilimde derinleşmiş olanlar ve müminler, sana indirilene ve senden önce indirilene iman edenler, namazı kılanlar, zekâtı verenler, Allah´a ve ahiret gününe inananlar var ya; işte onlara pek yakında büyük mükâfat vereceğiz. Elmalılı Hamdi Yazır Sadeleştirilmiş Fakat içlerinden ilimde derinleşmiş olanlar ve inananlar, senden önce indirilenle birlikte sana indirilene de iman ediyorlar. Özellikle namaza devam edenlerle zekat verenler, Allah´a ve ahiret gününe inananlar yok mu, işte onlara yarın büyük bir mükafat vereceğiz. Elmalılı Hamdi Yazır Fakat onlardan ilimde derinleşmiş olanlar ve iman edenler, sana indirilene ve senden önce indirilenlere iman ederler. Onlar, namazı kılan, zekatı veren, Allah´a ve ahiret gününe iman edenlerdir. İşte onlara büyük bir mükafat vereceğiz. Ali Fikri Yavuz Fakat içlerinden ilimde kökleşenlerle müminler, senden önce, indirilenle beraber sana indirilene de iman ederler. Bunlar, namazı erkânı ile kılanlar, zekâtı verenler, Allah’a ve âhiret günene inananlardır. İşte bunlara çok büyük bir mükâfat vereceğiz. Elmalılı Hamdi Yazır Orijinal Lâkin içlerinden ilimde rüsûhu olanlarla mü´minler senden evvel indirilenle beraber sana indirilene de iyman ediyorlar, hele o namaza devam eden kullarıma bak, onlar ve zekât verenler, Allaha ve Âhıret gününe inanan bütün mü´minler işte hep bunlara yarın azîm bir ecir vereceğiz Fizilal-il Kuran Fakat onlardan bilim alanında derinleşenlere, hem sana ve hem de senden öncekilere indirilen kitaba inanan müminlere, namaz kılanlara, zekat verenlere, Allah´a ve ahiret gününe inananlara büyük bir mükafat vereceğiz. Hasan Basri Çantay Şu kadar ki onlardan ilimde yüksek payeye erenlerle mü´minler, gerek sana indirilen Kur´an-ı Kerîm e, gerek senden evvel indirilen kitab lara îman ederler. Onlar namazı dosdoğru kılanlar, zekâtı verenler, Allaha ve âhiret gününe inananlardır. İşte onlar böyle Biz onlara çok büyük bir ecir vereceğiz. İbni Kesir Fakat onlardan ilimde derinleşmiş olanlar ve mü´minler; sana indirilen kitaba ve senden önce indirilmiş olanlara inanırlar. Namaz kılanlara, zekat verenlere, Allah ve ahiret gününe inannalara elbette büyük bir mükafat vereceğiz. Ömer Nasuhi Bilmen Fakat onlardan ilimde mütehassıs olanlar ve mü´min olanlar sana indirilmiş olana ve senden evvel indirilmiş olana inanırlar, ve namazı dosdoğru kılanlar ve zekâtı verenler, ve Allah Teâlâ´ya ve ahiret gününe imân edenler var ya, işte onlara elbette azim bir mükâfaat vereceğizdir. Tefhim-ul Kuran Ancak onlardan ilimde derinleşenler ile mü´minler, sana indirilene ve senden önce indirilene inanırlar. Namazı dosdoğru kılanlar, zekatı verenler, Allah´a ve ahiret gününe inananlar; işte onlar, Biz onlara büyük bir ecir vereceğiz. Meallerdeki sıralama bir tercih sıralaması değil alfabetik sıralamadır. Ziyaretçilerimiz takip etmek istedikleri mealleri sol sütundan seçerek ilerleyebilirler. Tercihlerinin hatırlanması için "Tercihimi Hatırla" tıklanmalıdır. Kul inne salâtî venusukî vemahyâye vememâtî liAllâhi rabbi-l’âlemîneDe ki Şüphe yok, namazım da, ibadetlerim de, diriliğim de, ölümüm de alemlerin Rabbi olan Allah içindir ki. De ki "Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm hepsi ve sadece âlemlerin Rabbi olan Allah içindir.” Çünkü riyakârlık ve din istismarcılığı şirktir.De ki “Bakın benim namazım, bütün ibadetlerim, hayatım ve ölümüm yalnızca alemlerin Rabbi olan Allah adınadır. Yani tüm yaptığım şeyleri O emretti diye yapar, yapmadığım şeyleri de, O yasakladığı için yapmam.“Benim namazım, kurbanım, ibadetim, hayatım ve ölümüm, hepsi yaratan, yaşama kabiliyeti, gücü ve varlıklara işleyiş düzeni veren, koruyan, kontrol eden, âlemlerin, bütün varlıkların Rabbi Allah rızası içindir" ki "Benim namazım, ibadetlerim, yaşamam ve ölümüm hep alemlerin Rabbi olan Allah içindir."De ki 'Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim, dirimim ve ölümüm alemlerin Rabbi olan Allah'ındır.'Deki “Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim hayatım ve ölümüm âlemlerin Rabbi olan Allah içindir.”De ki İbadet ve namazım, haccım, yaşamım, ölmem, âlemlerin sahibi olan Allah’ ki “Şüphesiz benim namazım, kurbanım, hayatım ve ölümüm, hepsi âlemlerin Rabbi Allah içindir.”[127]162,163. De ki Benim namazım, benim niyazım, dirliğimle, ölümüm âlemlerin Tanrısı olan Allahadır, onun ortağı yoktur, ben bununla buyruldum, ben ilkiyim Müslimlerin»De ki “Benim salâtım yakarışım, yönelişim, Hakk'tan yana duruşum, ibadetlerim faydalı eylemlerim, hayatım ve ölümüm yalnızca âlemlerin Rabbi olan Allah içindir.”161, 162, 163. Ânlara di ki "Rabbim beni doğrı yola sevk itmişdir. Beni hak dîne mazhar iyledi. O dîn hakka îmân iden ve müşrik olmıyan İbrâhîm’in dînidir benim ’ibâdetim a’mâlim hayâtım ve memâtım rabbu’l âlemîn içündir. Bu dîn bana emr olunmuşdur. Ben müslimînin evveliyim."De ki "Namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm, alemlerin Rabbi Allah Muhammed! De ki “Şüphesiz benim namazım da, diğer ibadetlerim de, yaşamam da, ölümüm de âlemlerin Rabbi Allah içindir.”De ki Şüphesiz benim namazım, kurbanım, hayatım ve ölümüm hepsi âlemlerin Rabbi Allah içindir. Meâlde kurban olarak tercüme ettiğimiz "nüsük" kelimesi bazı müfesirlerce ibadet olarak açıklanmıştırDe ki "Namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm evrenlerin Rabbi olan ALLAH içindir."De ki Benim namazım, ibadetim, hayatım ve ölümüm hep âlemlerin Rabbi Allah de cidden namazım, ıbadetlerim, hayatım, mematım hep rabbül'âlemîn olan Allâh içindirDe ki “Benim salâtım¹, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm âlemlerin Rabb'i olan Allah Duam, yönelmem, desteğim. 162,163. De ki Şübhesiz benim namazım da, ibâdetlerim de, dirimim de, ölümüm de hiç bir ortağı olmayan, âlemlerin Rabbi Allahındır. Ben böylece emrolundum. Ben bu ümmetde müslüman olanların ilkiyim».De ki “Şübhesiz benim namazım da ibâdetlerim de hayâtım ve ölümüm de âlemlerin Rabbi olan Allah içindir!”Deki “Namazım, bütün ibadetlerim, hayatım ve ölümüm âlemlerin Rabbi Allah içindir.”De ki "Benim tapmam da, tapkılarım da, dirim de, ölüm de bütün varlıkların çalabı olan Allah’ 162. Onlara de ki — Rabbim beni doğru yola, yani muvahhid-i pâk olan yani İbrahim/in milleti olan dosdoğru bir dine götürmüştür. İbrahim müşriklerden değildir».Yine De ki “Muhakkak ki Benim namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm âlemlerin Rabbi Allah içindir.”De ki “Namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm, âlemlerin Rabbi Allah içindir.”Ey Müslüman! Bu mükemmel tevhid inancının pratik hayata nasıl yansıtılacağını öğretmek üzere, onlara de ki “Benim duâ ve yakarışlarım, namaz, zekat, oruç, hac ve kurban başta olmak üzere bütün ibâdetlerim, kısacası hayatım ve ölümüm, yalnızca âlemlerin yegâne sahibi, efendisi ve Rabb’i olan Allah içindir!” Sadece O’nun rızasını kazanmak için ve yalnızca O’na yönelerek duâ ve ibâdet ederim; ancak O’nun egemenlik ve otoritesine boyun eğerek yaşarım ve ancak O’nun uğrunda canımı veririm! ZiraDe ki -“Benim namazım, ibadetlerim, diriliğim, ölümüm Âlemler’in rabbi Allah içindir”.Benim dualarım da, ibadetlerim de, yaşamım ve ölümüm de, kainatı çekip çeviren Allah içindir.“Şüphesiz benim salatım, Allah yolunda bilgilenmem, bilinçlenmemdir. Allah yoluna kurban verdiklerim, bütün hayatım, ölümüm, hepsi âlemlerin Rabbi Allah içindir.” De ki “Şüphesiz ki benim [salât]ım desteğim, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm âlemlerin Rabbi olan Allah Ve “Benim namazım, ibâdetlerim, hayatım ve ölümüm, âlemlerin Rabbi olan ve ortağı bulunmayan Allah içindir. Ben bununla emrolundum ve böyle inanarak Müslüman olanların ilki de benim.” ki “Bakın, benim namazım, [bütün] ibadetlerim, hayatım ve ölümüm [yalnızca] bütün âlemlerin Rabbi olan Allah içindir,De ki “Benim bütün bedensel ve mali ibadetlerim, hayatım ve ölümüm âlemlerin Rabbi/sahibi Allah içindir.” 39/11...15, 27/91, 51/56De ki “Benim tüm istek ve arzum,[¹¹⁵⁰] bütün ibadetlerim, hayatım ve ölümüm âlemlerin Rabbi olan Allah içindir![¹¹⁵¹][1150] Lafzen “salâtım”. Burada, salâtın “dua, istek, destek istemek - destek vermek” gibi kök anlamlarına bir atıf Bkz 512 ve 87 15, notlar 20 v... Devamı..De ki Benim namazım, ibadetlerim ve diriliğim ve ölümüm âlemlerin Rabbi olan Allah Teâlâ içindir.»162, 163. De ki “Benim namazım da, her türlü ibadetlerim de, hayatım da ölümüm de hep Rabbülalemin olan Allah'a aittir. Eşi ortağı yoktur O'nun. Bana verilen emir budur. O'na ilk teslim olan da benim. [21, 25; 10, 72; 2, 130-132; 12, 101; 10, 84]De ki "Benim namazım, ibadetim, hayatım ve ölümüm hep alemlerin Rabbi Allah içindir."Di ki Benim 'ibâdetim, kurbânım ve haccım, hayâtım ve memâtım 'âlemlerin rabbi olan Allâh Tela'ya hâlisdir. De ki “Benim namazım, ibadetim, hayatım ve ölümüm, varlıkların Rabbi olan Allah ki-Benim namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm alemlerin Rabbi olan Allah ki Namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm, Âlemlerin Rabbi olan Allah ki "Benim namazım/duam, kulluğum/bağışım, hayatım, ölümüm âlemlerin Rabbi olan Allah içindir."eyit “bayıķ namāzum, daħı kurbanūm, daħı dirligün daħı ölmegüm Tañrı’nuñdur 'ālemler çalabı’sı.”Eyit yā Muḥammed Taḥḳīḳ benüm namāzum ve barça ibādetüm ve ḥücce‐tüm ve dirligüm daḫı ölümüm Tañrı Taālāyadur, ālemler “Mənim namazım da, ibadətim də, həyatım və ölümüm də aləmlərin Rəbbi Allah üçündür!Say Lo! my worship and, my sacrifice and my living and my dying are for Allah, Lord of the "Truly, my prayer and my service of sacrifice, my life and my death, are all for Allah, the Cherisher of the Worlds Kur’ân-ı kerîmin yedinci sûresi. Sâd sûresinden sonra, Cin sûresinden önce nâzil olmuştur. A’râf sûresi, Mekke-i mükerremede nâzil oldu indi. 206 âyet-i kerîmedir. 46’dan 50’ye kadar olan âyet-i kerîmelerde A’râf’da bulunanlardan bahsedildiği için, sûre A’râf adını almıştır. Sûrede, îtikâda ve diğer dînî hükümlere âit bir çok esas bildir ilmekte, bâzı peygamberlerin kıssaları, ümmetlerinin halleri geniş olarak anlatılmaktadır. Fahreddîn-i Râzî. Şimdi sizler için hazırladığımız Kur’anı Kerim surelerden olan Araf süresi arapça yazılışı ile latince harflerle Türkçe okunuşunu derledik. Ayrıca Diyanet İşleri tarafından düzenlenen mealine’de yer verdik. Bu sebeple hem Arapça yazısı hem de latince okunuşunu öğrenerek okuyabilirsiniz. Fazileti Nesâî’nin naklettiği bir hadise göre Resûlullah, akşam namazının ilk rekatında Fâtiha’dan sonra bu sûrenin bir bölümünü, ikinci rekatında da kalan bölümünü okurdu “İftitâh”, 67. Konusu Üslûp ve muhteva bakımından bir önceki sûrenin Enâm devamı gibi görünen Arâf sûresinde de iman meseleleri, bilhassa âhiretle ilgili hususlarla vahyin önemi, ataları körü körüne taklit etmenin yanlışlığı ve zararları, müminlerle inkârcıların âhiretteki durumlarının mukayesesi, Allah’ın mutlak hükümranlığı, rahmetinin genişliği gibi itikadî konular işlenir. Bunun yanında geçmiş peygamberlerin hayatlarından misaller verilerek onların iman uğrundaki mücadeleleri gözler önüne serilir; sırası geldikçe müşrikler uyarılır; müminlere de sabır ve sebat tavsiye edilir. ARAF SÛRESİ TÜRKÇE OKUNUŞU Bismillahirrahmanirrahim 1. Elif lam mim sad 2. Kitabun unzile ileyke fe la yekun fî sadrike haracum minhu li tunzira bihî ve zikra lil mu’minîn 3. İttebiu ma unzile ileykum mir rabbikum ve la tettebiu min dunihî evliya’ kalîlem ma tezekkerun 4. Ve kem min karyetin ehleknaha fe caeha be’suna beyaten ev hum kailun 5. Fe ma kane da’vahum iz caehum be’suna illa en kalu inna kunna zalimîn 6. Fe le nes’elennellezîne ursile ileyhim ve le nes’elennel murselîn 7. Fe le nekussanne aleyhim bi îlmiv ve ma kunna ğaibîn 8. Vel veznu yevmeizinil hakk fe men sekulet mevazînuhu fe ulaike humul muflihun 9. Ve men haffet mevazînuhu fe ulaikellezîne hasiru enfusehum bima kanu bi ayatina yazlimun 10. Ve le kad mekkennakum fil erdî ve cealna lekum fîha meayiş kalîlem ma teşkurîn 11. Ve le kad halaknakum summe savvernakum summe kulna lil melaiketiscudu li ademe fe secedu illa iblîs lem yekum mines sacidîn 12. Kale ma meneake ella tescude iz emartuk kale ene hayrum minhhalaktenî min nariv ve halaktehu min tîyn 13. Kale fehbît minha fe ma yekunu leke en tetekebbera fîha fahruc inneke mines sağîrîn 14. Kale enzîrnî ila yevmi yub’asun 15. Kale inneke minel munzarîn 16. Kale fe bima ağveytenî le ak’udenne lehum sîratakel mustekîym 17. Summe le atiyennehum mim beyni eydîhim ve min halfihim ve an eymanihim ve an şemailihim ve la tecidu ekserahum şakirîn 18. Kalehruc minha mez’umem medhura le men tebiake minhum le emleenne cehenneme minkum ecmeîyn 19. Ve ya ademuskun ente ve zevcukel cennete fe kula min haysu şi’tuma ve la takraba hazihiş şecerate fe tekuna minez zalimîn 20. Fe vesvese lehumeş şeytanu li yubdiye lehuma mavuriye anhuma min sev’atihima ve kale ma nehakuma rabbukuma an hazihiş şecerati illa en tekuna melekeyni ev tekuna minel halidîn 21. Ve kasemehuma innî lekuma le minen nasîhîyn 22. Fe dellahuma bi ğurur fe lemma zakaş şecerate bedet lehuma sev’atuhuma ve tafika yahsifani aleyhima miv verakîl cenneh ve nadahuma rabbuhuma e lem enhekuma an tilkuemş şecerati ve ekul lekuma inneş şeytane lekuma aduvvum mubîn 23. Kala rabbena zalemna enfusena ve il lem tağfir lena ve terhamna lenekunenne minel hasirîn 24. Kalehbitu ba’dukum li ba’dîn aduvv ve lekum fil erdî mustekarruv ve metaun ila hîyn 25. Kale fîha tahyevne ve fîha temutune ve menha tuhracun 26. Ya benî ademe kad enzelna aleykum libasey yuvarî sev’atikum ve rîşev ve libasut takva zalike hayr zalike min ayatillahi leallehum yezzekkerun 27. Ya benî ademe la yeftinennekumuş şeytanu kema ahrace ebeveykum minel cenneti yenziu anhuma libasehuma li yuriyehuma sev’atihima innehu yerakum huve ve kabîluhu min haysu la teravnehum inna cealneş şeyatîyne evliyae lillezîne la yu’minun 28. Ve iza fealu fahîşeten kalu vecedna aleyha abaena ballahu emerana biha kul innellahe la ye’muru bil fahşa’ e tekulune alellahi ma la ta’lemun 29. Kul emera rabbî bil kîstî ve ekîymu vucuhekum înde kulli mescidiv bedeekum teudun 30. Ferîkan heda ve ferîkan hakka aleyhimud dalaleh innehumut tehazuş şeyatîyne evliyae min dunillahi ve yahsebune ennehum muhtedun 31. Ya benî ademe huzu zînetekum înde kulli mescidiv ve kulu veşrabu ve la tusrifu innehu la yuhîbbul musrifîn 32. Kul men harrame zînetellahilletî ahrace li îbadihî vet tayyibati miner rîzk kul hiye lillezîne amenu fil hayatid dunya halisatey yevmel kîyameh kezalike nufassîlul ayati li kavmiy ya’lemun 33. Kul innema harrame rabbiyel fevahîşe ma zahera minha ve ma betane vel isme vel bağye bi ğayril hakkî ve en tuşriku billahi ma lem yunezzil bihî sultanev ve en tekulu alellahi ma la ta’lemun 34. Ve li kulli ummetin ecel fe iza cae ecluhum la yeste’hîrune saatev ve la yestakdimun 35. Ya benî ademe imma ye’tiyennekum rusulum minkum yekussune aleykum ayatî fe menitteka ve asleha fe la havfun aleyhim ve la hum yahzenun 36. Vellezîne kezzebu bi ayatina vestekberu anha ulaike ashabun nar hum fîha halidun 37. Fe men azlemu mimmeniftera alellahi keziben ev kezzebe bi ayatih ulaike yenaluhum nesîybuhum minel kitab hatta iza caethum rusuluna yeteveffevnehum kalu eyne ma kuntum ted’une min dunillah kalu dallu anna ve şehidu ala enfusihim ennehum kanu kafirîn 38. Kaledhulu fî umemin kad halet min kablikum minel cinni vel insi fin nar kullema dehalet ummetul leanet uhteha hatta ized daraku fîha cemîan kalet uhrahum li ulahum rabbena haulai edalluna fe atihim azaben dî’fem minen nar kale li kullin dî’fuv ve lakil la ta’lemun 39. Ve kalet ulahum li uhrahum fe ma kane lekum aleyna min fadlin fe zukul azabe bima kuntum teksibun 40. İnnellezîne kezzebu bi ayatina vestekberu anha la tufettehu lehum ebvabus semai ve la yedhulunel cennete hatta yelicel cemelu fî semmil hîyad ve kezalike neczil mucrimîn 41. Lehum min cehenneme mihaduv ve min fevkîhum ğavaş ve kezalike necziz zalimîn 42. Vellezîne amenu ve amilus salihati la nukellifu nefsen illa vus’aha ulaike ashabul cenneh hum fîha halidun 43. Ve neza’na ma fî sudurihim min ğîllin tecrî min tahtihimul enhar ve kalul hamdu lillahillezî hedana li haza ve ma kunna li nehtediye lev la en hedanellah le kad caet rusulu rabbina bil hakk ve nudu en tilkumul cennetu uristumuha bima kuntum ta’melun 44. Ve nada ashabul cenneti ashaben nari en kad vecedna ma veadena rabbuna hakkan fe hel vecedtum ma veade rabbukum hakka kalu neam fe ezzene muezzinum beynehum el la’netullahi alez zalimîn 45. Ellezîne yesuddune an sebîlillahi ve yebğuneha îveca ve hum bil ahîrati kafirun 46. Ve beynehuma hîcab ve alel a’rafi ricaluy ya’rifune kullem bisîmahum ve nadev ashabel cenneti en selamun aleykum lem yedhuluha ve hum yatmeun 47. Ve iza surifet ebsaruhum tilkae ashabin nari kalu rabbena la tec’alna meal kavmiz zalimîn 48. Ve nada ashabul a’rafi ricaley ya’rifunehum bisîmahum kalu ma ağna ankum cem’ukum ve ma kuntum testekbirun 49. E haulaillezîne aksemtum la yenaluhumullahu bi rahmeh udhulul cennete la havfun aleykum ve la entum tahzenun 50. Ve nada ashabun nari ashabel cenneti en efîdu aleyna minel mai ev mimma razekakumullah kalu innellahe harramehuma alel kafirîn 51. Ellezînettehazu dînehum lehvev ve leîbev ve ğarrathumul hayatud dunya fel yevme nensahum kema nesu likae yevmihim haza ve ma kanu bi ayatina yechadun 52. Ve le kad ci’nahum bi kitabin fassalnahu ala îlmin hudev ve rahmetel li kavmiy yu’minun 53. Hel yenzurune illa te’vîleh yevme ye’tî te’vîluhu yekulullezîne nesuhu min kablu kad caet rusulu rabbina bil hakk fe hel lena min şufeae fe yeşfeu lena ev nuraddu fe na’mele ğayrallezî kunna na’mel kad hasiru enfusehum ve dalle anhum ma kanu yefterun 54. İnne rabbekumullahullezî halekas semavati vel erda fî sitteti eyyamin summesteva alel arşi yuğşil leylen nehara yatlubuhu hasîsev veş şemse vel kamera ven nucume musehharatim bi emrih ela lehul halku vel emr tebarakellahu rabbul alemîn 55. ud’u rabbekum tedarruav ve hufyeh innehu la yuhîbbul mu’tedîn 56. Ve la tufsidu fil erdî ba’de îslahîha ved’uhu havfev ve tamea inne rahmetellahi karîbum minel muhsinîn 57. Ve huvellezî yursilur riyaha buşram beyne yedey rahmetih hatta iza ekallet sehaben sikalen suknahu li beledim meyyitin fe enzelna bihil mae fe ahracna bihî min kullis semerat kezalike nuhricul mevta leallekum tezekkerun 58. Vel beledut tayyibu yahrucu nebatuhu bi izni rabbih vellezî habuse la yahrucu illa nekida kezalike nusarriful ayati li kavmiy yeşkurun 59. Le kad erselna nuhan ila kavmihî fe kale ya kavmî’budullahe ma lekum min ilahin ğayruh innî ehafu aleykum azabe yevmin azîym 60. Kalel meleu min kavmihî inna li nerake fî dalalim mubîn 61. Kale ya kavmi leyse bî dalaletuv ve lakinnî rasulum mir rabbil alamîn 62. ubelliğukum risalati rabbî ve ensahu lekum ve a’lemu minellahi ma la ta’lemun 63. E ve acibtum en caekum zikrum mir rabbikum ve li tetteku ve leallekum turhamun 64. Fe kezzebuhu fe enceynahu vellezîne meahu fil fulki ve ağraknellezîne kezzebu bi ayatina innehum kanu kavmen amîn 65. Ve ila adin ehahum huda kale ya kavmî’budullahe malekum min ilahin ğayruh e fe la tettekun 66. Kalel meleullezîne keferu min kavmihî inna le nerake fî sefahetiv ve inna le nesunnuke minel kazibîn 67. Kale ya kavmi leyse bî sefahetuv ve lakinnî rasulum mir rabbil alemîn 68. ubelliğukum risalati rabbî ve ene lekum nasîhun emîn 69. E ve acibtum en caekum zikrum mir rabbikum ala raculim minkum li yunzirakum vezkuru iz cealekum hulefae mim ba’di kavmi nuhîv ve zadekum fil halkî bestah fezkuru alaellahi leallekum tuflihun 70. Kalu eci’tena li na’budellahe vahdehu ve nezera ma kane ya’budu abauna fe’tina bima teîduna in kunte mines sadikîyn 71. Kale kad vekaa aleykum mir rabbikum ricsuv ve ğadab e tucadilunenî fî esmain semmeytumuha entum ve abaukum ma nezzelellahu biha min sultan fentezîru innî meakum minel muntezîrîn 72. Fe enceynahu vellezîne meahu bi rametim minna ve kata’na dabirallezîne kezzebu bi ayatina ve ma kanu mu’minîn 73. Ve ila semude ehahum saliha kale ya kavmi’budullahe malekum min ilahin ğayruh kad caetkum beyyinetum mir rabbikum hazihî nakatullahi lekum ayeten fe zeruha te’kul fî erdîllahi ve la temessuha vi suin fe ye’huzekum azabun elîm 74. Vezkuru iz cealekum hulefae mim ba’di adiv ve bevveekum fil erdî tettehîzune min suhuliha kusurav ve tenhîtunel cibale buyuta fezkuru alaellahi ve la ta’sev fil erdî mufsidîn 75. Kalel meleul lezînestekberu min kavmihî lillezînes tud’îfu li men amene minhum eta’lemune enne saliham murselum mir rabbih kalu inna bima ursile bihî mu’minun 76. Kalellezînestekberu inna billezî amentum bihî kafirun 77. Fe akarun nakate ve atev an emri rabbihim ve kalu ya salihu’tina bima teîduna in kunte minel murselîn 78. Fe ehazethumur racfetu fe asbehu fî darihim casimîn 79. Fe tevella anhum va kale ya kavmi le kad eblağtukum risalete rabbî ve nesahtu lekum ve lakil la tuhîbbunen nasîhîyn 80. Ve lutan iz kale li kavmihî ete’tunel fahîşete ma sebekakum biha min ehadim minel alemîn 81. İnnekum le te’tuner ricale şehvetem min dunin nisa’ bel entum kavmum musrifun 82. Ve ma kane cevabe kavmihî illa en kalu ahricuhum min karyetikum innehum unasuy yetetahherun 83. Fe enceynahu ve ehlehu illemraetehu kanet minel ğabirîn 84. Ve emtarna aleyhim metara fenzur keyfe kane akîbetul mucrimîn 85. Ve ila medyene ehahum şuayba kale ya kavmî’budullahe malekum min ilahin ğayruh kad caetkum beyyinetum mir rabbikum fe evful keyle vel mîzane ve la tebhasun nase eşyaehum ve la tufsidu fil erdî ba’de îslahîha zalikum hayrul lekum in kuntum mu’minîn 86. Ve la tak’udu bi kulli sîratîn tuîdune ve tesuddune an sebîlillahi men amene bihî ve tebğuneha îveca vezkuru iz kuntum kalîlen fe kesserakum venzuru keyfe kane akîbetul mufsidîn 87. Ve in kane taifetum minkum amenu billezî ursiltu bihî ve taifetul lem yu’minu fasbiru hatta yahkumellahu beynena ve huve hayrul hakimîn 88. Kalel meleullezînestekberu min kavmihî le nuhricenneke ya şuaybu vellezîne amenu meake min karyetina ev leteudunne fî milletina kale e ve lev kunna karihîn 89. Kadifterayna alellahi keziben in udna fî milletikum ba’de iz neccanellahu minha ve ma yekunu lena en neude fîha illa ey yeşaellahu rabbuna vesia rabbuna kulle şey’in îlma alellahi tevekkelna rabbeneftah beynena ve beyne kavmina bil hakkî ve ente hayrul fatihîyn 90. Ve kalel meleullezîne keferu min kavmihî le initteba’tum şuayben innekum izel le hasirun 91. Fe ehazethumur racfetu fe asbehu fî darihim casimîn 92. Ellezîne kezzebu şuayben ke el lem yağnev fîhellezîne kezzebu şuayben kanu humul hasirîn 93. Fe tevella anhum ve akle ya kavmi le kad eblağtukum risalati rabbî ve nesahtu lekum fe keyfe asa ala kavmin kafirîn 94. Ve ma erselna fî karyetim min nebiyyin illa ehazna ehleha bil be’sai ved darrai leallehum yeddaraun 95. Summe beddelna mekanes seyyietil hasenete hatta afev ve kalu kad messe abaenad darrau ves serrau fe ehaznahum bağtetev ve hum la yeş’urun 96. Ve lev enne ehlel kura amenu vettekav le fetahna aleyhim berakatim mines semai vel erdî ve lakin kezzebu fe ehaznahum bima kanu yeksibun 97. E fe emine ehlul kura ey ye’tiyehum be’suna beyatev ve hum naimun 98. E ve emine ehlul kura ey ye’tiyehum be’suna duhav ve hum yel’abun 99. E fe eminu mekrallah fe la ye’menu mekrallahi illel kavmul hasirun 100. E ve lem yehdi lillezîne yerisunel erda mim ba’di ehliha el lev neşau esabnahum bi zunubihim ve natbeu ala kulubihim fe hum la yesmeun 101. Tilkel kura nekussu aleyke min embaiha ve le kad caethum rusuluhum bil beyyinat fe ma kanu li yu’minu bima kezzebu min kabl kezalike yatbeullahu ala kulubil kafirîn 102. Ve ma vecedna li ekserihim min ahd ve ev vecedna ekserahum le fasikîyn 103. Summe beasna mim ba’dihim musa bi ayatina ila fir’avne ve meleihî fe zalemu biha fenzur keyfe kane akîbetul mufsidîn 104. Ve kale musa ya fir’avnu innî rasulum mir rabbil alemîn 105. Hakîykun ala el la ekule alellahi illel hakk kad ci’tumu bi beyyinetim mir rabbikum fe ersil meîye benî israîl 106. Kale in kunte ci’te bi ayetin fe’ti biha in kunte mines sadikîyn 107. Fe elka asahu fe iza hiye su’banum mubîn 108. Ve nezea yedehu fe iza hiye beydau lin nazîrîn 109. Kalel meleu min kavmi fir’avne inne haza le sahîrun alîm 110. Yurîdu ey yuhricekum min erdîkum fe maza te’murun 111. Kalu ercih ve ehahu ve ersil fil medaini haşirîn 112. Ye’tuke bi kulli sahîrin alîm 113. Ve caes seharatu fir’avne kalu inne lena le ecran in kunna nahnul ğalibîn 114. Kale neam ve innekum le minel mukarrabîn 115. Kalu ya musa imma en tulkîye ve imma en nekune nahnul mulkîy 116. Kale elku fe lemma elkav seharu a’yunen nasi vesterhebuhum ve cau bi sîhrin azîym 117. Ve evhayna ila musa en elkî asak fe iza hiye telkafu ma ye’fikîn 118. Fe vekaal hakku ve betale ma kanu ya’melun 119. Fe ğulibu hunalike venkalebu sağîrîn 120. Ve ulkîyes seharatu sacidîn 121. Kalu amenna bi rabbil alemîn 122. Rabbi musa ve harun 123. Kale fir’avnu amentum bihî kable en azene lekum inne haza le mekrum mekertumuhu fil medîneti li tuhricu minha ehleha fe sevfe ta’lemun 124. Le ukattîanne eydiyekum ve erculekum min hîlafin summe le usallibennekum ecmeîyn 125. Kalu inna ila rabbina munkalibun 126. Ve ma tenkîmu minna illa en amenna bi ayati rabbina lemma caetna rabbena efrîğ aleyna sabrav ve teveffena muslimîn 127. Ve kalel meleu min kavmi fir’avne e etezru musa ve kavmehu li yufsidu fil erdî ve yezerake ve alihetek kale senukattilu ebnaehum ve nestahyî nisaehum ve inna fevkahum kahirun 128. Kale musa li kavmihisteîynu billahi vasbiru innel erda lillah yurisuha mey yeşau min îbadih vel akîbetu lil muttekîyn 129. Kalu uzîna min kabli en te’tiyena ve mim ba’di ma ci’tena kale asa rabbukum ey yuhlike aduvvekum ve yestahlifekum fil erdî fe yenzura keyfe ta’melun 130. Ve le kad ehazna ale fir’avne bis sinîne ve naksîm mines semerati leallehum yezzekkerun 131. Fe iza caethumul hasenetu kalu lena hazih ve in tusîbhum seyyietuy yettayyeru bi musa ve mem meah e la innema tairuhum îndellahi ve lakinne ekserahum la ya’lemun 132. Ve kalu mehma te’tina bihî min ayetil li tesharana biha fe ma nahnu leke bi mu’minîn 133. Fe erselna aleyhimut tufane vel cerade vel kummele ved dafadia ved deme ayatim mufessalatin festekberu ve kanu kavmem mucrimîn 134. Ve lemma vekaa aleyhimur riczu kalu ya mused’u lena rabbeke bima ahide îndek le in keşefte annar ricze le nu’minenne leke ve le nursilenne meake benî israîl 135. Felemma keşefna anhumur ricze ila ecelin hum baliğuhu iza hum yenkusun 136. Fentekamna minhum fe ağraknahum fil yemmi bi ennehum kezzebu bi ayatina ve kanu anha ğafilîn 137. Ve evrasnel kavmellezîne kanu yustad’afune meşarikal erdî ve meğaribehelletî barakna fîha ve temmet kelimetu rabbikel husna ala benî israîle bima saberu ve demmerna ma kane yesneu fir’avnu ve kavmuhu ve ma kanu ya’rişun 138. Ve cavezna bi benî israilel bahra fe etev ala kavmiy ya’kufune ala asnamil lehum kalu ya musec’al lena ilahen kema lehum aliheh kale innekum kavmun techelun 139. İnne haulai mutebberum ma hum fîhi ve batîlum ma kanu ya’melun 140. Kale eğayrallahi ebğîykum ilahev ve huve feddalekum alel alemîn 141. Ve iz enceynakum min ali fir’avne yesumunekum suel azab yukattilune ebnaekum ve yestahyune nisaekum ve fî zalikum belaum mir rabbikum azîym 142. Ve vaadna musa selasîne leyletev ve etmemnaha bi aşrin fe temme mîkatu rabbihî erbeîyne leyleh ve kale musa li ehîyhi harunahlufnî fî kavmî ve aslîh ve la tettebî’ sebîlel mufsidîn 143. Ve lemma cae musa li mîkatina ve kelemehu rabbuhu kale rabbi erinî enzir ileyk kale len teranî ve lakininzur ilel cebeli fe inistekarra mekanehu fe sevfe teranî felemma tecella rabbuhu lil cebeli cealehu dekkev ve harra musa saîka felemma efaka kale subhaneke tubtu ileyke ve ene evvelul mu’minîn 144. Kale ya musa innistafeytuke alen nasi bi risalatî ve bi kelamî fe huz ma ateytuke ve kum mineş şakirîn 145. Ve ketebna lehufil elvahî min kulli şey’im mev’îzatev ve tefsîylel li kulli şey’ fe huzha bi kuvvetiv ve’mur kavmeke ye’huzha bi ahseniha seurîkum daral fasikîyn 146. Seasrifu an ayatiyellezîne yetekebberune fil erdî bi ğayril hakk ve iy yerav kulle ayetil la yu’minu biha ve iy yerav sebîler ruşdi la yettehîzuhu sebîla ve iy yerav sebîlel ğayyi yettehîzuhu sebîla zalike bi ennehum kezzebu bi ayatina ve kanu anha ğafilîn 147. Vellezîne kezzebu bi ayatina ve likail ahîrati habitat a’maluhum hel yuczevne illa ma kanu ya’melun 148. Vettehaze kavmu musa mim ba’dihî min huliyyihim îclen cesedel lehu huvar e lem yerav ennehu la yukellimuhum ve la yehdîhim sebîla ittehazuhu ve kanu zalimîn 149. Ve lemma sukîta fî eydîhim ve raev ennehul kad dallu kalu leil lem yerhamna rabbuna ve yağfir lena lenekunenne minel hasirîn 150. Ve lemma racea musa ila kavmihî ğadbane esifen kale bi’sema haleftumunî mim ba’dî e aciltum emra rabbikum ve elkal elvaha ve ehaze bi ra’si ehîyhi yecurruhu ileyh kalebne umme innel kavmestad’afunî ve kadu yaktulunenî fe la tuşmit biyel a’dae ve la tec’alnî meal kavmiz zalimîn 151. Kale rabbîğfir lî ve li ehîy ve edhîlna fî rahmetike ve ente erhamur rahîmîn 152. İnnellezînet tehazul îcle seyenaluhum ğadabum mir rabbihim ve zilletun fil hayatid dunya ve kezalike neczil mufterîn 153. Vellezîne amilus seyyiati summe tabu mim ba’diha ve amenu inne rabbeke mim ba’diha le ğafurur rahîym 154. Ve lemma sekete am musel ğadabu ehazel elvah ve fî nushatiha hudev ve rahmetul lillezîne hum li rabbihim yerhebun 155. Vahtara musa kavmehu seb’îyne raculel li mîkatina felemma ehazethumur racfetu kale rabbi lev şi’te ehlektehum min kablu ve iyyay e tuhlikuna bima feales sufehau minna in hiye illa fitnetuk tudîllu biha men teşau ve tehdî men teşa’ ente veliyyuna fağfir lena verhamna ve nete hayrul ğafirîn 156. Vektub lena fî hazihid dunya hazenetev ve fil ahîrati inna hudna ileyk kale azabî usîybu bihî men eşa’ ve rahmetî vesiat kulle şey’ fe seektubuha lillezîne yettekune ve yu’tunez zekate vellezîne hum bi ayatina yu’minun 157. Ellezîne yettebiuner rasulen nebiyyel ummiyyellezî yecidune mektuben îndehum fit tevrati vel incîli ye’muruhum bil ma’rufi ve yenhahum anil munkeri ve yuhîllu lehumut tayyibati ve yuharrimu aleyhimul habaise ve yedau anhum îsrahum vel ağlalelletî kanet aleyhim fellezîne amenu bihî ve azzeruhu ve nesaruhu vetteveun nurallezî unzile meahu ulaike humul muflihun 158. Kul ya eyyuhen nasu innî rasulullahi ileykum cemîanillezî lehu mulkus semavati vel ard la ilahe illa huve yuhyî ve yumîtu fe aminu billahi ve rasulihin nebiyyil ummiyyellezî yu’minu billahi ve kelimetihî vettebiuhu leallekum tehtedun 159. Ve min kavmi musa ummetuy yehdune bil hakkî ve bihî ya’dilun 160. Ve katta’nahumusnetey aşrate esbatan umema ve evhayna ila musa izisteskahu kavmuhu enîdrib bi asakel hacer fembeceset minhusneta aşrate ayna kad alime kullu unasim meşrabehum ve zallelna aleyhimul ğamame ve enzelna aleyhimul menne ves selva kulu min tayyibati ma razaknakum ve ma zalemuna ve lakin kanu enfusehum yazlimun 161. Ve iz kîyle lehumuskunu hazihil kayete ve kulu minha haysu şi’tum ve kulu hîttatuv vedhulul babe succeden nağfirlekum hatîy’atikum senezîdul muhsinîn 162. Fe beddelellezîne zalemu minhum kavlen ğayrallezî kîyle lehum fe erselna aleyhim riczem mines semai bima kanu yazlimun 163. Ves’elhum anil karyetilletî kanet hadîratel bahr iz ya’dune fis sebti iz te’tîhim hîytanuhum yevme sevtihim şurraav ve yevme la yesbitune la te’tîhim kezalike nebluhum bima kanu yefsukun 164. Ve iz kalet ummetum minhum lime teîzune kavmenillahu muhlikuhum ev muazzibuhum azaben şedîda kalu ma’ziraten illa rabbikum ve leallehum yettekun 165. Felemma nesu ma zukkiru bihî enceynellezîne yenhevne anis sui ve ehaznellezîne zalemu bi azabim beîsim bima kanu yefsukun 166. Felemma atev amma nuhu anhu kulna lehum kunu kîradetem hasiîn 167. Ve iz teezzene rabbuke le yeb’asenne aleyhim ila yevmil kîyameti mey yesumuhum suel azab inne rabbeke le serîul îkab ve innehu le ğafurur rahîym 168. Ve katta’nahum fil erdî umema minhumus salihune ve minhum dune zalike ve belevnahum bil hasenati ves seyyiati leallehum yarciun 169. Fe halefe mim ba’dihim hayfuv verisul kitabe ye’huzune arada hazel edna ve yekulune se yuğferulena ve iy ye’tihim aradum misluhu ye’huzuh e lem yu’haz aleyhim mîsakul kitabi el la yekulu alellahi illel hakka ve derasu ma fîh ved darul ahîratu hayrul lillezîne yettekun e fela ta’kîlun 170. Vellezîne yumessikune bil kitabi ve ekamus salah inna la nudîy’u ecral muslihîyn 171. Ve iz netaknel cebel fevkahum keennehu zulletuv ve zannu ennehu vakîum bihîm huzu ma ateynakum bi kuvvetiv vezkuru ma fîhi leallekum tettekun 172. Ve iz ehaze rabbuke mim benî ademe min zuhurihim zurriyyetehum ve eşhedehum ala enfusihim elestu bi rabbikum kalu bela şehidna en tekulu yevmel kîyameti inna kunna an haza ğafilîn 173. Ev tekulu innema eşrake abauna min kablu ve kunna zurriyyetem mim ba’dihim e fetuhlikuna bima fealel mubtîlun 174. Ve kezalike nufessîlul ayati ve leallehum yarciun 175. Vetlu aleyhim nebeellezî ateynahu ayatina feneseleha minha fe etbeahuş şeytanu fe kane minel ğavîn 176. Ve lev şi’na le rafa’nahu biha ve lakinnehu ahlede ilel erdî vettebea hevah fe meseluhu ke meselil kelb in tahmil aleyhi yelhes ev tetrukhu yelhes zalike meselul kavmillezîne kezzebu bi ayatina faksusîl kasasa leallehum yetefekkerun 177. Sae meselenil kavmullezîne kezzebu bi ayatina ve enfusehum kanu yazlimun 178. Mey yehdillahu fe huvel muhtedî ve mey yudlil fe ulaike humul hasirun 179. Ve le kad zera’na li cehenneme kesîram minel cinni vel insi lehum kulubul la yefkahune biha ve lehum a’yunul la yubsîrune biha ve lehum azanul la yesmeune biha ulaike kel en’ami bel hum edall ulaike humul ğafilun 180. Ve lillahil esmaul husna fed’uhu biha ve zerullezîne yulhîdune fî esmail seyuczevne ma kanu ya’melun 181. Ve mimmen halakna ummetuy yehdune bil hakku ve bihî ya’dilun 182. Vellezine kezzebu bi ayatina senestedricuhum min haysu la ya’lemun 183. Ve umlî lehum inne keydî metîn 184. E ve lem yetefekkeru ma bi sahîbihim min cinneh in huve illa nezîrum mubîn 185. E ve lem yenzuru fî melekutis semavati vel erdî ve ma halekallahu min şey’iv ve en asa ey yekune kadîkterabe eceluhum fe bi eyyi hadîsim ba’dehu yu’minun 186. Mey yudlilillahu fe la hadiye leh ve yezeruhum fî tuğyanihim ya’mehun 187. Yes’eluneke anis saati eyyane mursaha kul innema îlmuha înde rabbî la yucellîha lil vaktiha illa hu sekulet fis semavati vel ard la te’tîkum illa bağteh yes’eluneke keenneke hafiyyun anha kul innema îlmuha îndellahi ve lakinne ekseran nasi la ya’lemun 188. Kul la emliku li nefsî nef’av ve la darran illa ma şaellah ve lev kuntu a’lemul ğaybe lesteksertu minel hayr ve ma messeniyes suu in ene illa nezîruv ve beşîrul li kavmiy yu’minun 189. Huvellezî halekakum min nefsiv vahîdetiv ve ceale minha zevceha li yeskune ileyha felemma teğaşşaha hamelet hamlen hafîfen fe merrat bih felemma eskalet deavellahe rabbehuma lein ateytina salihal lenekunenne mineş şakirîn 190. Felemma atahuma salihan ceala lehu şurakae fîma atahuma fe tealellahu amma yuşrikun 191. E yuşrikune ma la yahluku şey’ev ve hum yuhlekun 192. Ve la yestetuy’une lehum nasra v ve la enfusehum yensurun 193. Ve in ted’uhum ilel huda la yettebiukum sevaun aleykum e deavtumuhum em entum samitun 194. İnnellezîne ted’une min dunillahi îbadun emsalukum fed’uhum felyestecîbu lekum in kuntum sadikîyn 195. E lehum erculuy yemşune biha em lehum eydiy yebtîşune biha em lehum a’yunuy yubsîrune biha em lehum azanuy yesmeune biha kulid’u şurakaekum summe kîduni fela tunzîrun 196. İnne veliyyiyallahullezî nezzelel kitabe ve huve yetevelles salihîyn 197. Vellezîne ted’une min dunihî la yestetîy’une nasrakum ve la enfusehum yensurun 198. Ve in ted’uhum ilel huda la yesmeu ve terahum yenzurune ileyke ve hum la yubsîrun 199. Huzil afve ve’mur bil urfi ve a’rîd anil cahilîn 200. Ve imma yenzeğanneke mineş şeytani nezğun festeîz billah innehu semiun alîm 201. İnnellezînettekav iza messehum taifum mineş şeytani tezekkeru fe izahum mubsîrun 202. Ve îhvanuhum yemuddunehum fil ğayyi summe la yuksîrun 203. Ve iza lem te’tihim bi ayatin kalu lev lectebeyteha kul innema ettebiu ma yuha ileyye mir rabbî haza besairu mir rabbikum ve hudev ve rahmetul li kavmiy yu’minun 204. Ve iza kuriel kur’anu festemiu lehu ve ensîtu leallekum turhamun 205. Vezkur rabbeke fî nefsike tedardruav ve hîyfetev ve dunel cehri minel ğafilîn 206. İnnellezîne înde rabbike la yestekbirune an îbadetihî ve yusebbihune hu ve lehu yescudun ARAF SÛRESİ MEALİ VE ANLAMI Bismillâhirrahmânirrahîm 1. Elif Lâm Mîm Sâd. 2. Bu, sana, kendisiyle insanları uyarman için ve mü’minlere öğüt olarak indirilmiş bir kitaptır. Artık ondan dolayı göğsünde bir sıkıntı olmasın. size indirilene uyun. Onu bırakıp başka dostlara uymayın. Ne kadar da az öğüt alıyorsunuz! 4. Nice memleketleri helâk ettik. Onlara azabımız gece uykusuna dalmışken, yahut gündüz istirahat hâlinde iken gelmişti. 5. Azabımız kendilerine geldiğinde, “Biz bunu hak ettik. Gerçekten biz zalimler olmuştuk” demekten başka söyleyecekleri kalmamıştı. peygamber gönderilenlere mutlaka soracağız. Peygamberlere de elbette soracağız. onlara yaptıklarını tam bir bilgi ile anlatacağız. Çünkü biz onlardan uzak değiliz. 8. O gün amellerin tartılması da haktır. Kimlerin sevabı ağır basarsa, işte onlar kurtuluşa erenlerdir. 9. Ama kimlerin sevabı da hafif gelirse, işte onlar âyetlerimize haksızlık etmiş olmaları sebebiyle kendilerini ziyana sokanlardır. 10. Andolsun, size yeryüzünde imkân ve iktidar verdik. Sizin için orada birçok geçim imkânları da yarattık. Ama siz ne kadar az şükrediyorsunuz! 11. Andolsun, sizi yarattık. Sonra size şekil verdik. Sonra da meleklere, “Âdem için saygı ile eğilin” dedik. İblis’ten başka hepsi saygı ile eğildiler. O, saygı ile eğilenlerden olmadı. “Sana emrettiğim zaman seni saygı ile eğilmekten ne alıkoydu?” dedi. O da “Ben ondan hayırlıyım. Çünkü beni ateşten yarattın. Onu ise çamurdan yarattın” dedi. 13. Allah, “Şimdi in aşağı oradan. Çünkü senin orada büyüklük taslamak haddine değil! Hemen çık! Çünkü sen aşağılıklardansın” dedi. 14. Şeytan dedi ki “Öyle ise bana insanların tekrar diriltilecekleri güne kadar süre ver.” 15. Allah da, “Sen süre verilenlerdensin” dedi. 16. Şeytan dedi ki “Öyle ise beni azdırmana karşılık, yemin ederim ki, ben de onları saptırmak için senin dosdoğru yolunun üzerinde elbette oturacağım.” 17. “Sonra pusu kurup onlara önlerinden, arkalarından, sağlarından ve sollarından sokulacağım ve sen onların çoğunu şükreden kimseler bulamayacaksın.” dedi ki “Yerilmiş ve kovulmuş olarak çık oradan. Andolsun, onlardan sana kim uyarsa sizin, hepinizi cehenneme doldururum.” 19. “Ey Âdem! Sen ve eşin cennette kalın. Dilediğiniz yerden yiyin. Fakat şu ağaca yaklaşmayın. Yoksa zalimlerden olursunuz.” şeytan, kendilerinden gizlenmiş olan avret yerlerini onlara açmak için kendilerine vesvese verdi ve dedi ki “Rabbiniz size bu ağacı ancak, melek olmayasınız, ya da cennette ebedî kalacaklardan olmayasınız diye yasakladı.” 21.“Şüphesiz ben size öğüt verenlerdenim” diye de onlara yemin etti. sûretle onları kandırarak yasağa sürükledi. Ağaçtan tattıklarında kendilerine avret yerleri göründü. Derhal üzerlerini cennet yapraklarıyla örtmeye başladılar. Rab’leri onlara, “Ben size bu ağacı yasaklamadım mı? Şeytan size apaçık bir düşmandır, demedim mi?” diye seslendi. 23. Dediler ki “Rabbimiz! Biz kendimize zulüm ettik. Eğer bizi bağışlamaz ve bize acımazsan mutlaka ziyan edenlerden oluruz.” dedi ki “Birbirinizin düşmanı olarak inin oradan. Size yeryüzünde bir zamana kadar yerleşme ve yararlanma vardır.” 25. Allah, dedi ki “Orada yaşayacaksınız, orada öleceksiniz ve oradan mahşere çıkarılacaksınız.” 26. Ey Âdemoğulları! Size avret yerlerinizi örtecek giysi ve süslenecek elbise verdik. Takva Allah’a karşı gelmekten sakınma elbisesi var ya, işte o daha hayırlıdır. Bu giysiler, Allah’ın rahmetinin alametlerindendir. Belki öğüt alırlar diye onları insanlara verdik. Âdemoğulları! Avret yerlerini kendilerine açmak için, elbiselerini soyarak ana babanızı cennetten çıkardığı gibi, şeytan sizi de saptırmasın. Çünkü o ve kabilesi, onları göremeyeceğiniz yerden sizi görürler. Şüphesiz biz, şeytanları, iman etmeyenlerin dostları kılmışızdır. 28. Çirkin bir iş işledikleri vakit, “Biz atalarımızı bunun üzerinde bulduk, Allah da bize bunu emretti” derler. De ki “Şüphesiz, Allah çirkin işleri emretmez. Siz bilmediğiniz şeyleri Allah’ın üzerine mi atıyorsunuz?” 29. De ki “Rabbim adaleti emretti. Her secde yerinde yüzlerinizi O’na doğrultun. Dini Allah’a has kılarak O’na ibadet edin. Sizi başlangıçta yarattığı gibi yine O’na döneceksiniz.” 30. Allah, bir kısmına hidayet etti, bir kısmına da sapıklık lâyık oldu. Çünkü onlar Allah’ı bırakıp şeytanları dost edinmişlerdi. Kendilerinin de doğru yolda olduklarını sanıyorlardı. 31. Ey Âdemoğulları! Her mescitte ziynetinizi takının güzel ve temiz giyinin. Yiyin için fakat israf etmeyin. Çünkü O, israf edenleri sevmez. 32. De ki “Allah’ın, kulları için yarattığı zîneti ve temiz rızkı kim haram kılmış?” De ki “Bunlar, dünya hayatında mü’minler içindir. Kıyamet gününde ise yalnız onlara özgüdür. İşte bilen bir topluluk için âyetleri, ayrı ayrı açıklıyoruz.” 33. De ki “Rabbim ancak, açık ve gizli çirkin işleri, günahı, haksız saldırıyı, hakkında hiçbir delil indirmediği herhangi bir şeyi Allah’a ortak koşmanızı ve Allah’a karşı bilmediğiniz şeyleri söylemenizi haram kılmıştır.” 34. Her milletin belli bir eceli vardır. Onların eceli geldi mi, ne bir an geri kalabilirler, ne de öne geçebilirler. 35. Ey Âdemoğulları! İçinizden size benim âyetlerimi anlatan Peygamberler gelir de her kim Allah’a karşı gelmekten sakınır ve hâlini düzeltirse, artık onlara korku yoktur. Onlar üzülecek de değillerdir. yalanlayanlar ve onlara uymayı kibirlerine yediremeyenlere gelince, işte onlar cehennemliklerdir. Onlar orada ebedî kalacaklardır. 37. Kim, Allah’a karşı yalan uyduran veya O’nun âyetlerini yalanlayanlardan daha zalimdir? İşte onlara kitaptan kendileri için yazılmış ömür ve rızıklardan payları erişir. Sonunda kendilerine melek elçilerimiz, canlarını almak için geldiğinde, “Hani Allah’ı bırakıp tapınmakta olduğunuz şeyler nerede?” derler. Onlar da, “Bizi yüzüstü bırakıp kayboldular” derler ve kâfir olduklarına dair kendi aleyhlerine şahitlik ederler. şöyle der “Sizden önce gelip geçmiş cin ve insan toplulukları ile birlikte ateşe girin.” Her topluluk arkasından gidip sapıklığa düştüğü yoldaşına lânet eder. Nihayet hepsi orada toplandığı zaman peşlerinden gidenler, kendilerine öncülük edenler için, “Ey Rabbimiz! Şunlar bizi saptırdılar. Onlara bir kat daha ateş azabı ver” derler. Allah, der ki “Her biriniz için bir kat daha fazla azap vardır. Fakat bilmiyorsunuz.” sonrakilere, “Sizin bize karşı bir üstünlüğünüz yoktur. Artık kazanmış olduğunuz şeylere karşılık, azabı tadın” derler. 40. Âyetlerimizi yalanlayanlar ve o âyetlere uymayı kibirlerine yediremeyenler var ya, onlara göklerin kapıları açılmaz. Onlar, deve iğne deliğinden geçinceye kadar cennete de giremezler! Biz suçluları işte böyle cezalandırırız. 41. Onlar için cehennem ateşinden döşek, üstlerinde de cehennem ateşinden örtüler var. İşte biz zalimleri böyle cezalandırırız. 42. İman edip salih ameller işleyenlere gelince -ki biz kişiye ancak gücünün yettiğini yükleriz- işte onlar cennetliklerdir. Onlar orada ebedî kalıcıdırlar. onların kalplerinde kin namına ne varsa söküp attık. Altlarından da ırmaklar akar. “Hamd, bizi buna eriştiren Allah’a mahsustur. Eğer Allah’ın bizi eriştirmesi olmasaydı, biz hidayete ermiş olamazdık. Andolsun, Rabbimizin peygamberleri bize hakkı getirmişler” derler. Onlara, “İşte yaptığınız iyi işler sayesinde kendisine varis kılındığınız cennet!” diye seslenilir. 44. Cennetlikler cehennemliklere, “Rabbimizin bize va’dettiğini biz gerçek bulduk. Siz de Rabbinizin va’dettiğini gerçek buldunuz mu?” diye seslenirler. Onlar, “Evet” derler. O zaman aralarında bir duyurucu, “Allah’ın lâneti zalimlere!” diye seslenir. 45. Onlar Allah yolundan alıkoyan ve onu, eğri ve çelişkili göstermek isteyenlerdir. Onlar ahireti de inkâr edenlerdir. 46. İkisi cennet ve cehennem arasında bir sur, A’râf üzerinde de birtakım adamlar vardır. Cennet ve cehennemliklerin hepsini simalarından tanımaktadırlar. Cennetliklere, “Selâm olsun size!” diye seslenirler. Onlar henüz cennete girmemişlerdir, ama bunu ummaktadırlar. 47. Gözleri cehennemlikler tarafına çevrildiği zaman, “Ey Rabbimiz! Bizi zalim toplumla beraber kılma” derler. simalarından tanıdıkları birtakım adamlara da seslenir ve şöyle derler “Ne çokluğunuz, ne de taslamakta olduğunuz kibir size bir yarar sağladı!” 49. “Sizin, Allah bunları rahmete erdirmez’ diye yemin ettikleriniz şunlar mı?” Sonra cennetliklere dönerek “Haydi, girin cennete. Size korku yok. Siz üzülecek de değilsiniz” derler. 50. Cehennemlikler de cennetliklere, “Ne olur, sudan veya Allah’ın size verdiği rızıktan biraz da bizim üzerimize akıtın” diye çağrışırlar. Onlar, “Şüphesiz, Allah bunları kâfirlere haram kılmıştır” derler. dinlerini oyun ve eğlence edinmişler ve dünya hayatı da kendilerini aldatmıştı. İşte onlar bu günlerine kavuşacaklarını nasıl unuttular ve âyetlerimizi nasıl inkâr edip durdularsa, biz de onları bugün öyle unuturuz. 52. Andolsun biz onlara, bilerek açıkladığımız bir kitabı, inanan bir toplum için bir yol gösterici ve rahmet olarak getirdik. 53. Onlar ise ancak, “Görelim bakalım!” diyerek Kur’an’ın bildirdiği sonucu te’vilini bekliyorlar. Onun bildirdiği sonuç gelip çattığı gün, önceden onu unutmuş olanlar derler ki “Gerçekten Rabbimizin peygamberleri hakkı getirmişler. Şimdi bizim için şefaatçılar var mı ki bize şefaat etseler veya dünyaya döndürülsek de yaptıklarımızdan başkasını yapsak?” Gerçekten onlar kendilerine yazık etmişlerdir. İlâh diye uydurdukları putlar da onları yüzüstü bırakarak uzaklaşıp kaybolmuşlardır. 54. Şüphesiz sizin Rabbiniz, gökleri ve yeri altı gün içinde altı evrede yaratan ve Arş’a kurulan, geceyi, kendisini durmadan takip eden gündüze katan, güneşi, ayı ve bütün yıldızları da buyruğuna tabi olarak yaratan Allah’tır. Dikkat edin, yaratmak da, emretmek de yalnız O’na mahsustur. Âlemlerin Rabbi olan Allah’ın şanı yücedir. 55. Rabbinize alçak gönüllüce ve için için dua edin. Çünkü O, haddi aşanları sevmez. sokulduktan sonra yeryüzünde bozgunculuk yapmayın. Allah’a azabından korkarak ve rahmetini umarak dua edin. Şüphesiz, Allah’ın rahmeti iyilik edenlere çok yakındır. rüzgârları rahmetinin önünde müjde olarak gönderendir. Nihayet rüzgârlar ağır bulutları yüklendiği vakit, onları ölü bir beldeyi diriltmek için sevk ederiz de oraya suyu indiririz. Derken onunla türlü türlü meyveleri çıkarırız. İşte ölüleri de öyle çıkaracağız. Ola ki ibretle düşünürsünüz. 58. Toprağı iyi ve elverişli beldenin bitkisi, Rabbinin izniyle bol ve bereketli çıkar. Toprağı kötü ve elverişsiz olandan ise, faydasız bitkiden başkası çıkmaz. Şükredecek bir toplum için biz âyetleri işte böyle değişik biçimlerde açıklıyoruz. 59. Andolsun, Nûh’u kendi kavmine peygamber olarak gönderdik de, “Ey kavmim! Allah’a kulluk edin. Sizin için O’ndan başka hiçbir ilâh yoktur. Şüphesiz ben sizin adınıza büyük bir günün azabından korkuyorum” dedi. 60. Kavminin ileri gelenleri, “Biz seni açıkça bir sapıklık içinde görüyoruz” dediler. 61. Nûh onlara şöyle dedi “Ey kavmim! Bende herhangi bir sapıklık yok. Aksine ben, âlemlerin Rabbi tarafından gönderilmiş bir peygamberim.” 62. “Ben size Rabbimin vahyettiklerini tebliğ ediyorum ve size nasihat ediyorum. Sizin bilmediğiniz şeyleri de Allah tarafından gelen vahiy ile biliyorum.” 63. Sizi uyarması ve sizin de Allah’a karşı gelmekten sakınıp rahmete ulaşmanız için, içinizden bir adam aracılığı ile Rabbinizden size bir zikir vahiy ve öğüt gelmesine şaştınız mı? 64. Derken kavmi onu yalanladı. Biz de onu ve gemide onunla beraber bulunanları kurtardık. Âyetlerimizi yalanlayanları da suda boğduk. Çünkü onlar vicdanları hakka kapalı kör bir kavim idiler. 65. Âd kavmine de kardeşleri Hûd’u peygamber olarak gönderdik. Onlara, “Ey kavmim! Allah’a kulluk edin. Sizin için O’ndan başka hiçbir ilâh yoktur. Allah’a karşı gelmekten sakınmaz mısınız?” dedi. 66. Kavminin ileri gelenlerinden inkâr edenler dediler ki “Şüphesiz, biz seni akıl kıtlığı içinde görüyoruz. Biz senin mutlaka yalancılardan biri olduğuna inanıyoruz.” 67. Hûd, şöyle dedi “Ey kavmim! Bende akıl kıtlığı yok. Aksine ben âlemlerin Rabbi tarafından gönderilmiş bir peygamberim.” 68.“Rabbimin vahyettiklerini size tebliğ ediyorum. Ben sizin için güvenilir bir nasihatçıyım.” 69.“Sizi uyarması için içinizden bir adam aracılığıyla Rabbinizden size bir zikir vahy ve öğüt gelmesine şaştınız mı? Hatırlayın ki, Allah sizi Nûh kavminden sonra onların yerine getirdi ve sizi yaratılış itibariyle daha güçlü kıldı. Allah’ın nimetlerini hatırlayın ki kurtuluşa eresiniz.” 70. Onlar, “Sen bize tek Allah’a ibadet edelim, atalarımızın ibadet edegeldiklerini bırakalım diye mi geldin? Eğer doğru söyleyenlerden isen, haydi bizi tehdit ettiğin azabı bize getir” dediler. 71. Hûd, “Artık size Rabbinizden bir azap ve öfke inmiştir. Allah’ın, haklarında hiçbir delil indirmediği, yalnızca sizin ve babalarınızın uydurduğu birtakım isimler düzmece tanrılar hakkında mı benimle tartışıyorsunuz? Öyleyse başınıza geleceği bekleyin! Ben de sizinle beraber bekleyenlerdenim!” dedi. 72. Bunun üzerine biz onu ve beraberindekileri tarafımızdan bir rahmetle kurtardık. Âyetlerimizi yalanlayan ve iman etmemiş olanların ise kökünü kestik. 73. Semûd kavmine de kardeşleri Salih’i Peygamber olarak gönderdik. Dedi ki “Ey kavmim! Allah’a kulluk edin. Sizin için O’ndan başka bir ilâh yoktur. Gerçekten size Rabbinizden benim peygamber olduğumu gösterecek açık bir delil geldi. İşte size bir mucize olarak Allah’ın şu devesi.. Bırakın onu da Allah’ın mülkünde yesin, içsin. Sakın ona bir kötülük etmeyin. Yoksa sizi elem dolu bir azap yakalar.” 74. “Hatırlayın ki Allah Âd kavminden sonra, sizi onların yerine getirdi ve sizi yeryüzünde yerleştirdi. Yerin ovalarında köşkler kuruyor, dağları oyup evler yapıyorsunuz. Artık Allah’ın nimetlerini anın da yeryüzünde bozgunculuk yaparak karışıklık çıkarmayın.” 75. Kavminin büyüklük taslayan ileri gelenleri, küçük görülüp ezilen inanmışlara, “Siz, Salih’in, Rabbi tarafından gönderilmiş bir peygamber olduğunu sahiden biliyor musunuz?” dediler. Onlar da, “Biz şüphesiz onunla gönderilene inananlarız” dediler. taslayanlar, “Şüphesiz biz sizin inandığınız şeyi inkâr edenleriz” dediler. deveyi kestiler, Rablerinin emrine karşı geldiler ve “Ey Salih! Sen eğer dediğin gibi peygamberlerden isen, haydi bizi tehdit ettiğin azabı getir” dediler. 78. Derken, onları o kuvvetli sarsıntı yakaladı da yurtlarında yüzüstü hareketsiz çöke kaldılar. 79. Artık, Salih onlardan yüz çevirdi ve “Andolsun, ben size Rabbimin vahyettiklerini tebliğ ettim ve size nasihatta bulundum. Fakat siz nasihat edenleri sevmiyorsunuz” dedi. 80. Lût’u da Peygamber olarak gönderdik. Hani o kavmine şöyle demişti “Sizden önce âlemlerden hiçbir kimsenin yapmadığı çirkin işi mi yapıyorsunuz?” 81. “Hakikaten siz kadınları bırakıp, şehvetle erkeklere yaklaşıyorsunuz. Hayır, siz haddi aşan bir toplumsunuz. 82. Kavminin cevabı ise sadece, “Çıkarın bunları memleketinizden! Güya onlar kendilerini fazla temiz tutan insanlar!..” demek oldu. üzerine biz de onu ve karısı dışında aile fertlerini kurtardık. Karısı ise azab içinde kalanlardan oldu. 84. Onların üstüne bir azap yağmuru yağdırdık.” Bak, suçluların akıbeti nasıl oldu. 85. Medyen halkına da kardeşleri Şu’ayb’ı peygamber olarak gönderdik. Dedi ki “Ey kavmim! Allah’a kulluk edin. Sizin için O’ndan başka hiçbir ilâh yoktur. Rabbinizden size açık bir delil gelmiştir. Artık ölçüyü ve tartıyı tam yapın. İnsanların mallarını eksiltmeyin. Düzene sokulduktan sonra yeryüzünde bozgunculuk etmeyin. İnananlar iseniz bunlar sizin için hayırlıdır.” 86. “Bir de, tehdit ederek Allah’ın yolundan O’na iman edenleri çevirmek, Allah’ın yolunu eğri ve çelişkili göstermek üzere her yol üstüne oturmayın. Hatırlayın ki, siz az ve güçsüz idiniz de O sizi çoğalttı. Bakın, bozguncuların sonu nasıl oldu!?” 87. “Eğer içinizden bir kısmı benimle gönderilen gerçeğe inanmış, bir kısmı da inanmamışsa, artık Allah aramızda hükmünü verinceye kadar sabredin. O, hüküm verenlerin en hayırlısıdır.” kavminden büyüklük taslayan ileri gelenler dediler ki “Ey Şu’ayb! Andolsun, ya kesinlikle bizim dinimize dönersiniz ya da mutlaka seni ve seninle birlikte inananları memleketimizden çıkarırız.” Şu’ayb, “İstemesek de mi?” dedi. 89.“Allah, bizi sizin dininizden kurtardıktan sonra eğer ona dönersek mutlaka Allah’a karşı yalan uydurmuş oluruz. Rabbimiz Allah’ın dilemesi olmadıkça, sizin dininize dönmemiz bizim için olacak şey değildir. Rabbimiz her şeyi ilmiyle kuşatmıştır. Biz yalnız Allah’a tevekkül ettik. Ey Rabbimiz! Bizimle kavmimiz arasında gerçekle hükmet. Çünkü sen hükmedenlerin en hayırlısısın.” kavminden inkâr eden ileri gelenler dediler ki “Ey ahali! Andolsun ki eğer Şu’ayb’a uyarsanız, o takdirde mutlaka siz zarar edenler olursunuz.” onları o korkunç sarsıntı yakaladı da yurtlarında yüzüstü hareketsiz çöke kaldılar. yalanlayanlar sanki orada hiç yaşamamışlardı. Şu’ayb’ı yalanlayanlar var ya, asıl ziyana uğrayanlar onlar oldu. 93.Şu’ayb onlardan yüz çevirdi ve dedi ki “Ey kavmim! Andolsun, ben size Rabbimin vahyettiklerini ulaştırdım. Size nasihat de ettim. Şimdi ben, inkârcı bir topluluğa nasıl üzülürüm?” hiçbir memlekete bir peygamber göndermedik ki karşı çıkmaktan vazgeçip yalvarıp yakarsınlar diye ora halkını yoksulluk ve sıkıntıya uğratmış olmayalım. kötülüğün sıkıntı ve darlığın yerine iyiliği bolluk ve genişliği getirdik. Nihayet çoğaldılar ve nankörlük edip “Atalarımız da darlığa uğramış ve bolluğa kavuşmuşlardı” dediler. Biz de, farkında değillerken onları ansızın yakaladık. o memleketlerin halkları iman etseler ve Allah’a karşı gelmekten sakınsalardı, elbette onların üstüne gökten ve yerden nice bereketlerin kapılarını açardık. Fakat onlar yalanladılar, biz de kendilerini işledikleri günahlarından dolayı yakalayıverdik. halkları geceleyin uyurken kendilerine azabımızın gelmesinden emin mi oldular? da o memleketlerin halkları kuşluk vakti gülüp oynarken kendilerine azabımızın gelmesinden emin mi oldular? Allah’ın tuzağından emin mi oldular? Ziyana uğrayan kavimden başkası Allah’ın tuzağından emin olamaz. sahiplerinden sonra yeryüzüne varis olanlara şu gerçek apaçık belli olmadı mı ki, biz dileseydik onları da öncekiler gibi günahları yüzünden cezalandırırdık. Biz onların kalplerini mühürleriz de onlar hakkı işitmezler. memleketler! Onların haberlerinden bir kısmını sana anlatıyoruz. Andolsun, peygamberleri onlara apaçık deliller getirmişti. Fakat onlar daha önce yalanladıklarına inanacak değillerdi. Allah, kâfirlerin kalplerini işte böyle mühürler. 102. Biz onların çoğunda, sözünde durma diye bir şey bulmadık. Ama gerçekten onların çoklarını yoldan çıkmış kimseler bulduk. onların ardından Mûsâ’yı, apaçık mucizelerimizle Firavun’a ve onun ileri gelen adamlarına peygamber olarak gönderdik de onları mucizeleri inkâr ettiler. Bak, bozguncuların sonu nasıl oldu. dedi ki “Ey Firavun! Şüphesiz ki ben âlemlerin Rabbi tarafından gönderilmiş bir peygamberim.” 105. Bana, Allah’a karşı sadece gerçeği söylemem yaraşır. Ben size Rabbinizden açık bir delil mucize getirdim. Artık İsrailoğullarını benimle gönder. 106. Firavun, “Eğer açık bir delil getirdiysen haydi göster onu bakalım, şayet doğru söyleyenlerden isen” dedi. üzerine Mûsâ, asasını yere attı. Bir de ne görsünler, apaçık bir ejderha. 108. Elini koynundan çıkardı. Bir de ne görsünler o, bakanlar için, bembeyaz olmuş. kavminden ileri gelenler, dediler ki “Şüphesiz bu adam usta bir sihirbazdır.” 110. “Sizi yerinizden çıkarmak istiyor.” Firavun, ileri gelenlere, “Öyle ise siz ne düşünüyorsunuz?” dedi. 111. Onlar şöyle dediler “Mûsâ’yı ve kardeşini bir süre beklet haklarında bir işlem yapma ve şehirlere toplayıcılar yolla.” 112.“Bütün usta sihirbazları toplayıp sana getirsinler.” Firavun’a geldiler. “Galip gelenler biz olursak mutlaka bize bir mükâfat vardır, değil mi?” dediler. 114. Firavun, “Evet. Üstelik siz ücretle de kalmayacaksınız mutlaka benim en yakınlarımdan olacaksınız” dedi. 115. Sihirbazlar, “Ey Mûsâ! Ya önce sen at, ya da önce atanlar biz olalım” dediler. 116. Mûsâ, “Siz atın” dedi. Bunun üzerine onlar ellerindekini atınca insanların gözlerini büyülediler ve onlara korku saldılar. Büyük bir sihir yaptılar. de Mûsâ’ya, “Elindeki değneğini at” diye vahyettik. Bir de ne görsünler o, onların uydurduklarını yakalayıp yutuyor. 118. Böylece hak yerini buldu ve onların yapmış oldukları şeylerin hepsi boşa çıktı. 119. Artık orada yenilmişler ve küçük düşmüşlerdi. 120. Sihirbazlar ise secdeye kapandılar. 121. “Âlemlerin Rabbine iman ettik” dediler. 122. “Mûsâ ve Hârûn’un Rabbine.” 123. Firavun, “Ben size izin vermeden ona iman ettiniz ha!” dedi. “Şüphesiz bu halkını oradan çıkarmak için şehirde kurduğunuz bir tuzaktır. Göreceksiniz!” 124. “Mutlaka sizin ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama keseceğim, sonra da ibret olsun diye sizin tümünüzü elbette asacağım.” 125. Dediler ki “Biz mutlaka Rabbimize döneceğiz.” 126.“Sen sırf, Rabbimizin âyetleri bize geldiğinde iman ettiğimiz için bize hınç duyuyorsun. Ey Rabbimiz! Üzerimize sabır yağdır ve müslüman olarak bizim canımızı al.” kavminden ileri gelenler dediler ki “Sen sihirbazları cezalandıracaksın da Mûsâ’yı ve kavmini, bu ülkede fesat çıkarsınlar, seni ve ilâhlarını terk etsinler diye bırakacak mısın?” Firavun, “Biz onların oğullarını öldüreceğiz, kadınlarını sağ bırakacağız. Biz onların üzerinde ezici bir güce sahibiz?” dedi. 128. Mûsâ, kavmine, “Allah’tan yardım isteyin ve sabredin. Şüphesiz yeryüzü Allah’ındır. Ona, kullarından dilediğini mirasçı kılar. Sonuç Allah’a karşı gelmekten sakınanlarındır” dedi. 129. Dediler ki “Sen bize gelmeden önce de bize işkence edildi, geldikten sonra da.” Mûsâ, “Umulur ki, Rabbiniz düşmanınızı helâk edecek ve sizi bu yerde Mısır’da egemen kılıp, nasıl davranacağınıza bakacaktır” dedi. biz, Firavun ailesini, öğüt alsınlar diye yıllarca süren kıtlık ve ürün eksikliği ile cezalandırdık. 131. Fakat onlara iyilik geldiği zaman, “Bu bizimdir, biz çalışıp kazandık” derler. Eğer başlarına bir kötülük gelirse, Mûsâ ve beraberindekilerin uğursuzluğuna yorarlardı. İyi bilin ki, onların uğursuzluk sebebi ancak Allah katında yazılıdır. Fakat çokları bilmezler. 132. Dediler ki “Bizi büyülemek için her ne getirirsen getir, biz sana inanacak değiliz.” 133. Biz de, her biri ayrı ayrı birer mucize olmak üzere başlarına tufan, çekirge, ürün güvesi haşarat, kurbağalar ve kan gönderdik. Hiçbirinden ders almadılar. Büyüklük tasladılar ve suçlu bir kavim oldular. 134. Üzerlerine azap çökünce, “Ey Mûsâ! Rabbinin sana verdiği söz uyarınca bizim için dua et. Eğer azabı üzerimizden kaldırırsan, mutlaka sana inanacağız ve İsrailoğullarını seninle birlikte elbette göndereceğiz” dediler. 135. Fakat erişecekleri bir süreye kadar biz azabı üzerlerinden kaldırınca hemen yeminlerini bozarlar. 136. Bu yüzden onlardan intikam aldık. Âyetlerimizi yalanlamaları ve onları umursamamaları sebebiyle kendilerini denizde boğduk. 137. Hor görülüp ezilmekte olan kavmi İsrailoğullarını, toprağına bolluk ve bereket verdiğimiz yerin doğu ve batı taraflarına mirasçı kıldık. Rabbinin İsrailoğullarına verdiği güzel söz, onların sabretmeleri karşılığında gerçekleşti. Firavun ve kavminin yaptıklarını ve özenle kurup yükselttiklerini yerle bir ettik. 138. İsrailoğullarını denizden geçirdik. Derken, kendilerine ait putlara tapan bir kavme rastladılar. İsrailoğulları, “Ey Mûsâ! Onların kendilerine ait ilâhları putları olduğu gibi sen de bize ait bir ilâh yapsana” dediler. Mûsa şöyle dedi “Şüphesiz siz cahillik eden bir kavimsiniz.” 139. Şüphesiz bunların din diye içinde bulundukları şey yok olmaya mahkûmdur. Yapmakta olduklarının hepsi batıldır.” 140. “Sizi âlemlere üstün kılmış iken, Allah’tan başka ilâh mı araştırayım size?” sizi Firavun ailesinden kurtarmıştık. Onlar size en kötü işkenceyi uyguluyorlardı. Oğullarınızı öldürüyor, kadınlarınızı sağ bırakıyorlardı. Bunda size Rabbiniz tarafından büyük bir imtihan vardı. otuz gece süre belirledik, buna on gece daha kattık. Böylece Rabbinin belirlediği vakit kırk geceye tamamlandı. Mûsâ, kardeşi Hârûn’a, “Kavmim arasında benim yerime geç ve yapıcı ol. Sakın bozguncuların yoluna uyma” dedi. belirlediğimiz yere Tûr’a gelip Rabbi de ona konuşunca, “Rabbim! Bana kendini göster, sana bakayım” dedi. Allah da, “Beni dünyada katiyen göremezsin. Fakat şu dağa bak, eğer o yerinde durursa sen de beni görebilirsin.” dedi. Rabbi, dağa tecelli edince onu darmadağın ediverdi. Mûsâ da baygın düştü. Ayılınca, “Seni eksikliklerden uzak tutarım Allah’ım! Sana tövbe ettim. Ben inananların ilkiyim” dedi. 144. Allah “Ey Mûsâ! Vahiylerim ve konuşmamla seni insanlar üzerine seçkin kıldım. Öyleyse sana verdiğimi al ve şükredenlerden ol” dedi. 145. Mûsâ için, Tevrat levhalarında her şeye dair bir öğüt ve her şeyin bir açıklamasını yazdık ve ona şöyle dedik “Şimdi onları kuvvetle tut, kavmine de emret. Onları en güzeliyle alsınlar uygulasınlar. Yakında size fasıkların yurdunu göstereceğim.” haksız yere büyüklük taslayanları âyetlerimden uzaklaştıracağım. Onlar her âyeti görseler de ona iman etmezler. Doğru yolu görseler onu yol edinmezler. Ama sapıklık yolunu görseler onu hemen yol edinirler. Bu, onların, âyetlerimizi yalanlamaları ve onlardan hep gafil olmaları sebebiyledir. 147. Âyetlerimizi ve ahirete kavuşmayı yalanlayanların amelleri boşa çıkmıştır. Onlar ancak yapmakta olduklarının cezasını çekerler. kavmi onun Tur’a gitmesinin ardından, ziynet eşyalarından, böğürmesi olan bir buzağı heykeli yaparak ilâh edindiler. Onun kendileriyle konuşmadığını ve onlara hiçbir yol göstermediğini görmediler mi? Böyle iken onu ilâh edindiler de zalim kimseler oldular. 149. İsrailoğulları yaptıklarına pişman olup, gerçekten sapmış olduklarını görünce, “Eğer Rabbimiz bize acımaz ve bizi bağışlamazsa, mutlaka ziyana uğrayanlardan oluruz” dediler. 150. Mûsâ, kavmine kızgın ve üzgün olarak döndüğünde, “Benden sonra arkamdan ne kötü işler yaptınız! Rabbinizin emrini beklemeyip acele mi ettiniz?” dedi. Öfkesinden levhaları attı ve kardeşinin saçından tuttu, onu kendine doğru çekmeye başladı. Kardeşi “Ey anam oğlu” dedi, “Kavim beni güçsüz buldu. Az kalsın beni öldürüyorlardı. Sen de bana böyle davranarak düşmanları sevindirme. Beni o zalimler topluluğu ile bir tutma.” 151.Mûsâ, “Ey Rabbim! Beni ve kardeşimi bağışla. Bizi kendi rahmetine sok. Sen, merhametlilerin en merhametlisisin” dedi. 152. Buzağıyı ilâh edinenlere mutlaka ahirette Rablerinden bir gazab, dünya hayatında ise bir zillet erişecektir. İşte biz iftiracıları böyle cezalandırırız. 153. Kötülükleri işleyip de sonra ardından tövbe edenler ile imanlarında sebat edenlere gelince şüphe yok ki, Rabbin ondan tövbeden sonra elbette çok bağışlayandır, çok merhamet edendir. 154. Mûsâ’nın öfkesi dinince attığı levhaları aldı. Onların yazısında Rableri için korku duyanlara bir hidayet ve bir rahmet vardı. 155. Mûsâ, kavminden, belirlediğimiz yere gitmek için yetmiş adam seçti. Onları sarsıntı yakalayınca bayıldılar. Mûsâ, “Ey Rabbim! Dileseydin onları da beni de bundan önce helâk ederdin. Şimdi içimizden birtakım beyinsizlerin işledikleri günah sebebiyle bizi helâk mı edeceksin? Bu, sırf senin bir imtihanındır. Onunla dilediğin kimseyi saptırırsın, dilediğini de doğruya iletirsin. Sen, bizim velimizsin. Artık bizi bağışla ve bize acı. Sen, bağışlayanların en hayırlısısın” dedi. 156. “Bizim için bu dünyada da bir iyilik yaz, ahirette de. Çünkü biz sana varan doğru yola yöneldik.” Allah, şöyle dedi “Azabım var ya, dilediğim kimseyi ona uğratırım. Rahmetim ise her şeyi kapsamıştır. Onu, bana karşı gelmekten sakınanlara, zekâtı verenlere ve âyetlerimize inananlara yazacağım.” yanlarındaki Tevrat’ta ve İncil’de yazılı buldukları Resûle, o ümmîi peygambere uyan kimselerdir. O, onlara iyiliği emreder, onları kötülükten alıkoyar. Onlara iyi ve temiz şeyleri helâl, kötü ve pis şeyleri haram kılar. Üzerlerindeki ağır yükleri ve zincirleri kaldırır. Ona iman edenler, ona saygı gösterenler, ona yardım edenler ve ona indirilen nura Kur’an’a uyanlar var ya, işte onlar kurtuluşa erenlerdir. 158. Ey Muhammed! De ki “Ey insanlar! Şüphesiz ben, yer ve göklerin hükümranlığı kendisine ait olan Allah’ın hepinize gönderdiği peygamberiyim. O’ndan başka hiçbir ilâh yoktur. O, diriltir ve öldürür. O hâlde, Allah’a ve O’nun sözlerine inanan Resûlüne, o ümmî peygambere iman edin ve ona uyun ki doğru yolu bulasınız.” 159. Mûsâ’nın kavminden insanları hak ile doğru yola ileten ve onunla adaletli davranan bir topluluk da vardı. 160. Biz onları on iki kabile hâlinde topluluklara ayırdık. Tîh sahrasında susuzluktan sıkılan kavmi Mûsâ’dan su istediğinde biz ona, “Asânı taşa vur” diye vahyettik. Vurunca taştan on iki pınar fışkırdı. Herkes kendi su içeceği yeri bildi. Üzerlerine bulutu da gölgelik yaptık ve onlara kudret helvası ve bıldırcın indirdik. “Size rızık olarak verdiğimiz şeylerin iyi ve temiz olanlarından yiyin” dedik. Onlar bize zulmetmediler, fakat kendi nefislerine zulmediyorlardı. 161. O zaman onlara denilmişti ki “Şu memlekete yerleşin. Orada dilediğiniz gibi yiyin ve Hıtta Ya Rabbi, bizi affet’ deyin. Kentin kapısından eğilerek tevazu ile girin ki biz de sizin hatalarınızı bağışlayalım. İyilik edenlere daha da fazlasını vereceğiz.” zulmedenler hemen sözü, kendilerine söylenenden başka şekle soktular. Biz de zulmetmelerine karşılık üzerlerine gökten bir azab gönderdik. 163.Ey Muhammed! Onlara, deniz kıyısında bulunan kent halkının durumunu sor. Hani onlar Cumartesi yasağı konusunda haddi aşıyorlardı. Zira tatil yaptıkları Cumartesi günü balıklar onlara akın akın geliyor, tatil yapmadıkları diğer günlerde ise gelmiyorlardı. İşte onları yoldan çıkmaları sebebiyle böyle imtihan ediyorduk. onlardan bir topluluk demişti ki “Siz, Allah’ın helâk edeceği veya şiddetli bir azaba uğratacağı bir kavme ne diye boş yere öğüt veriyorsunuz?” Onlar da, “Rabbinize bir mazeret beyan etmek için, bir de belki Allah’a karşı gelmekten sakınırlar diye öğüt veriyoruz” demişlerdi. kendilerine hatırlatılanı unutunca, biz de kötülükten alıkoymaya çalışanları kurtardık. Zulmedenleri yoldan çıkmaları sebebiyle, şiddetli bir azapla yakaladık. 166. Yasaklandıkları şeylerden vazgeçmeye yanaşmayınca da onlara “aşağılık maymunlar olun” dedik. 167. Hani Rabbin, elbette kıyamet gününe kadar onlara azabın en kötüsünü tattıracak kimseleri göndereceğini bildirmişti. Şüphesiz Rabbin, elbette cezayı çabuk verendir. Şüphesiz O, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir. onları yeryüzünde parça parça topluluklara ayırdık. Onlardan iyi kimseler vardır. İçlerinden öyle olmayanları da vardı. Belki dönüş yaparlar diye de onları güzellikler ve kötülükler ile sınadık. 169. Derken, onların ardından yerlerine Kitab’a Tevrat’a varis olan kötü bir nesil geldi. Şu geçici dünyanın değersiz malını alır ve “nasıl olsa biz bağışlanacağız” derlerdi. Kendilerine benzeri bir mal gelse onu da alırlar. Allah hakkında, gerçek dışında bir şey söylemeyeceklerine dair onlardan Kitap’ta söz alınmamış mıydı? Onun içindekileri okumamışlar mıydı? Hâlbuki, Allah’a karşı gelmekten sakınanlar için ahiret yurdu daha hayırlıdır. Hiç düşünmüyor musunuz? 170. Kitab’a sımsıkı sarılanlara ve namazı dosdoğru kılanlara gelince, şüphesiz biz, iyiliğe çalışan erdemli kimselerin mükâfatını zayi etmeyiz. 171. Hani dağı sanki bir gölgelikmiş gibi onların üstüne kaldırmıştık da üzerlerine düşecek sanmışlardı. Onlara “Size verdiğimiz Kitab’a sımsıkı sarılın ve onun içindekileri hatırlayın ki, Allah’a karşı gelmekten sakınasınız” demiştik. 172. Hani Rabbin ezelde Âdemoğullarının sulplerinden zürriyetlerini almış, onları kendilerine karşı şahit tutarak, “Ben sizin Rabbiniz değil miyim?” demişti. Onlar da, “Evet, şahit olduk ki Rabbimizsin” demişlerdi. Böyle yapmamız kıyamet günü, “Biz bundan habersizdik” dememeniz içindir. “Bizden önce babalarımız Allah’a ortak koşmuşlar. Biz onlardan sonra gelen bir nesiliz. Şimdi batılcıların işlediği yüzünden bizi helâk mı edeceksin?” dememeniz içindir. dönsünler diye işte âyetleri böylece ayrı ayrı açıklıyoruz. âyetlerimizi verdiğimiz hâlde, onlardan sıyrılıp da şeytanın kendisini peşine taktığı, bu yüzden de azgınlardan olan kimsenin haberini onlara anlat. 176. Dileseydik o âyetlerle onu elbette yüceltirdik. Fakat o, dünyaya saplanıp kaldı da kendi heva ve hevesine uydu. Onun durumu köpeğin durumu gibidir Üzerine varsan da dilini sarkıtıp solur; kendi hâline bıraksan da dilini sarkıtıp solur. İşte bu, âyetlerimizi yalanlayan toplumun durumudur. Şimdi onlara bu olayları anlat ki düşünsünler. 177. Âyetlerimizi yalan sayan ve ancak kendilerine zulmeden bir kavmin durumu ne kötüdür! 178. Allah, kimi doğru yola iletirse, odur doğru yolu bulan. Kimleri de saptırırsa, işte onlar, ziyana uğrayanların ta kendileridir. biz, cinler ve insanlardan, kalpleri olup da bunlarla anlamayan, gözleri olup da bunlarla görmeyen, kulakları olup da bunlarla işitmeyen birçoklarını cehennem için var ettik. İşte bunlar hayvanlar gibi, hatta daha da aşağıdadırlar. İşte bunlar gafillerin ta kendileridir. 180. En güzel isimler Allah’ındır. O’na o güzel isimleriyle dua edin ve O’nun isimleri hakkında gerçeği çarpıtanları bırakın. Onlar yaptıklarının cezasına çarptırılacaklardır. hakka sarılarak doğru yolu gösteren ve hak ile adaleti gerçekleştiren bir topluluk vardır. yalanlayanlara gelince, biz onları bilemeyecekleri bir yerden yavaş yavaş felakete götüreceğiz. onlara mühlet veririm. Şüphesiz benim tuzağım çetindir. düşünmediler mi ki çok iyi tanıdıkları, kendileriyle iç içe yaşamış olan arkadaşlarında Peygamber’de delilikten eser yoktur. O, ancak apaçık bir uyarıcıdır. göklerdeki ve yerdeki sınırsız hükümranlık ve nizama, Allah’ın yarattığı her şeye, ecellerinin yaklaşmış olabileceğine hiç bakmadılar mı? Peki, bundan sonra artık hangi söze inanacaklar? kimi saptırırsa artık onu doğru yola iletecek kimse yoktur. Allah, onları azgınlıkları içinde bırakır, bocalayıp dururlar. kıyametin ne zaman kopacağını soruyorlar. De ki “Onun bilgisi ancak Rabbimin katındadır. Onu vaktinde ancak O Allah ortaya çıkaracaktır. O göklere de, yere de ağır basmıştır. O, size ancak ansızın gelecektir.” Sanki senin ondan haberin varmış gibi sana soruyorlar. De ki “Onun bilgisi sadece Allah katındadır. Fakat insanların çoğu bilmiyorlar.” 188. De ki “Allah dilemedikçe ben kendime bir zarar verme ve bir fayda sağlama gücüne sahip değilim. Eğer ben gaybı biliyor olsaydım, daha çok hayır elde etmek isterdim ve bana kötülük dokunmazdı. Ben inanan bir kavim için sadece bir uyarıcı ve bir müjdeciyim.” sizi bir tek nefisten yaratan ve kendisi ile huzur bulsun diye eşini de ondan var edendir. İnsan eşiyle birleşince eşi hafif bir yük yüklenir gebe kalır ve bir müddet onu taşır. Gebeliği ağırlaşınca her ikisi de Rableri Allah’a, “Eğer bize iyi ve sağlıklı bir çocuk verirsen, elbette şükredenlerden olacağız” diye dua ederler. Allah onlara iyi ve sağlıklı bir çocuk verince de, Allah’ın kendilerine verdiği çocuk konusunda O’na ortaklar koşarlar. Allah, onların ortak koştukları şeylerden yücedir. şeyi yaratamayan, kendileri yaratılan şeyleri Allah’a ortak mı koşuyorlar? 192. Hâlbuki onlar edindikleri ilâhlar ne onlara yardım edebilirler, ne de kendilerine yardım edebilirler. 193. Onları doğru yola çağırsanız size uymazlar. Onları çağırsanız da, sussanız da sizin için birdir sonuç alamazsınız. 194. Allah’ı bırakıp tapındıklarınızın hepsi sizin gibi yaratılmış kullardır. Eğer doğru söyleyenler iseniz, haydi hemen onları çağırın da size cevap versinler duanıza icabet etsinler. 195. Onların yürüyecek ayakları mı var? Yahut tutacak elleri mi var? Veya görecek gözleri mi var, ya da işitecek kulakları mı var? De ki “Haydi, çağırın ortaklarınızı, sonra bana tuzak kurun da bana göz açtırmayın bakalım!” 196. Çünkü benim velim, Kitab’ı Kur’an’ı indiren Allah’tır. O, bütün salihlere velilik eder. başka taptıklarınızın ise size yardım etmeğe güçleri yetmez. Onlar kendilerine de yardım edemezler. onları, doğru yola çağırırsanız işitmezler. Sen onların sana baktıklarını görürsün, hâlbuki onlar görmezler. 199. Sen af yolunu tut, iyiliği emret, cahillerden yüz çevir. 200. Eğer şeytandan bir kışkırtma seni dürterse, hemen Allah’a sığın. Şüphesiz O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir. yok ki Allah’a karşı gelmekten sakınanlar, kendilerine şeytandan bir vesvese dokunduğu zaman iyice düşünürler derhal Allah’ı hatırlarlar da sonra hemen gözlerini açarlar. kardeş olanlara gelince, şeytanlar onları azgınlığın içine çekerler, sonra da bundan hiç geri durmazlar. 203.Ey Muhammed! Onlara istedikleri bir âyet getirmediğin zaman alay ederek derler ki “Onu da bir yerlerden derleyip toplasaydın ya.” De ki “Ben ancak Rabbimden bana vahyedilene uymaktayım. Bu Kur’an âyetleri, Rabbinizden gelen basiretlerdir Gönül gözlerini aydınlatan nurlardır. İman edecek bir topluluk için bir hidayet kaynağı ve bir rahmettir.” 204. Kur’an okunduğu zaman ona kulak verip dinleyin ve susun ki size merhamet edilsin. içinden yalvararak ve korkarak, yüksek olmayan bir sesle sabah-akşam zikret ve gafillerden olma. Rabbin katındaki melekler O’na ibadet etmekten büyüklenmezler. O’nu tespih ederler ve yalnız O’na secde ederler. Meal Ayet Arapça قُلْ اِنَّ صَلَات۪ي وَنُسُك۪ي وَمَحْيَايَ وَمَمَات۪ي لِلّٰهِ رَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ Türkçe Okunuşu * Kul inne salâtî venusukî vemahyâye vememâtî liAllâhi rabbi-l’âlemîne 1. Ömer Çelik Meali De ki “Şüphesiz benim namazım, bütün ibâdetlerim, hayatım ve ölümüm, Âlemlerin Rabbi Allah içindir.” 2. Diyanet Vakfı Meali De ki Şüphesiz benim namazım, kurbanım, hayatım ve ölümüm hepsi âlemlerin Rabbi Allah içindir. 3. Diyanet İşleri Eski Meali De ki "Namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm, alemlerin Rabbi Allah içindir. 4. Diyanet İşleri Yeni Meali Ey Muhammed! De ki “Şüphesiz benim namazım da, diğer ibadetlerim de, yaşamam da, ölümüm de âlemlerin Rabbi Allah içindir.” 5. Elmalılı Hamdi Yazır Meali De ki Benim namazım, ibadetim, hayatım ve ölümüm hep âlemlerin Rabbi Allah içindir. 6. Elmalılı Meali Orjinal Meali Benim, de cidden namazım, ıbadetlerim, hayatım, mematım hep rabbül'âlemîn olan Allâh içindir 7. Hasan Basri Çantay Meali 162,163. De ki Şübhesiz benim namazım da, ibâdetlerim de, dirimim de, ölümüm de hiç bir ortağı olmayan, âlemlerin Rabbi Allahındır. Ben böylece emrolundum. Ben bu ümmetde müslüman olanların ilkiyim». 8. Hayrat Neşriyat Meali De ki “Şübhesiz benim namazım da ibâdetlerim de hayâtım ve ölümüm de âlemlerin Rabbi olan Allah içindir!” 9. Ali Fikri Yavuz Meali Deki “Şüphesiz benim namazım, ibadetlerim hayatım ve ölümüm âlemlerin Rabbi olan Allah içindir.” 10. Ömer Nasuhi Bilmen Meali De ki Benim namazım, ibadetlerim ve diriliğim ve ölümüm âlemlerin Rabbi olan Allah Teâlâ içindir.» 11. Ümit Şimşek Meali De ki Namazım, ibadetlerim, hayatım ve ölümüm, Âlemlerin Rabbi olan Allah içindir. 12. Yusuf Ali English Meali Say "Truly, my prayer and my service of sacrifice, my life and my death, are all for Allah, the Cherisher of the Worlds Sadece meal okumak ile Kur'ân-ı Kerim'in bir çok âyetinin anlaşılması mümkün değildir. Mutlaka bir tefsire başvurulması gerekir. En'âm Sûresi 162. ayetinin tefsiri için tıklayınız * Türkçe okunuşlarından Kur'an-ı Kerim okumak uygun görülmemektedir. Ayetler Türkçe olarak arandıkları için sitemize eklenmiştir.

en âm suresi 162 ayet arapçası ve türkçesi